Danıştay 9. Daire E.2022/2788 K.2022/3884

Yargılama süreci

Davacı şirket adına, 2020/Mayıs dönemine ilişkin tahakkuk ettirilen ve ihtirazi kayıtla ödenen elektrik ve hava gazı tüketim vergisinin kaldırılması ve ödenen tutarın yasal faiziyle iadesi istemiyle açılan davayı kabul eden ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunu reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ....

Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı davalı tarafından yapılan temyiz istemi; dava konusu miktar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nda belirtilen temyiz sınırının altında kaldığından, temyiz yolu ile incelenemeyeceği gerekçesiyle, ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... K:..., Temyiz No:... sayılı kararıyla, 2577 sayılı Kanun'un 48/6. maddesi uyarınca reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Beyana dayanan vergilerin kural olarak mükellefler tarafından, kanunun sorumluluk öngördüğü durumlarda ise sorumlular tarafından beyan edileceği, olayda; öz-üretimin tüketilmesi hali mevcut olduğundan, elektrik ve hava gazı tüketim vergisinin mükellef tarafından, diğer bir ifadeyle elektrik veya gazı tüketen davacı tarafından beyan edilmesi gerektiği, bu nedenle, davacının vergi muafiyeti talep edemeyeceği, verginin mükellefi ve konusu belli olduğundan, salt matrahın tespitinde kısmi belirsizlik bulunduğundan bahisle vergi tarh edilememesinin kamu zararı doğuracağı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.