Danıştay 9. Daire E.2022/2843 K.2023/3486

Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezalı; 2016 yılı kurumlar vergisi ile 2016 yılı tüm dönemlerine ilişkin geçici vergi ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla; davacı tarafından, 30/07/2018 tarihinde 7143 sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında, 2016 ve 2017 yılları için katma değer vergisi, kurumlar vergisi ve stopaj vergisi için matrah artırımında bulunulduğu, ancak matrah artırımına ilişkin olarak son taksidin süresinden sonra ödenmesi nedeniyle matrah artırımından yararlandırılmadığı ve hakkında vergi incelemesi yapılarak …tarih ve …sayılı ve …tarih ve … sayılı raporların düzenlendiği,

bu raporlara istinaden dava konusu 2016 yılı için vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile geçici vergi tarhiyatları yapıldığı ve özel usulsüzlük cezası kesildiği, ancak davacı tarafından matrah artırımından yararlandırılmamasına ilişkin işleme karşı açılan davanın Mahkemelerinin …tarih ve E:…,

K:…sayılı kararıyla kabulüne karar verildiği ve kararın istinaf aşamasından geçerek kesinleşmesi üzerine idarece vergi ziyaı cezalı kurumlar ve geçici vergi tarhiyatlarının 05/10/2021 ve 12/10/2021 tarihli düzeltme fişleriyle kaldırıldığı görüldüğünden davalı idarece kaldırılan dava konusu cezalı tarhiyatlar bakımından karar verilmesine gerek bulunmadığı, davacı hakkında düzenlenen …tarih ve …sayılı vergi inceleme raporuna dayanılarak kesilen özel usulsüzlük cezasının ise terkin edilmediği,

7143 sayılı Yasanın 5.maddesine göre, mükelleflerin, bu maddede belirtilen şartlar dâhilinde kurumlar ve katma değer vergisi matrahlarını artırarak bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödemeleri halinde, kendileri hakkında artırımda bulunulan yıllar için kurumlar vergisi ve katma değer vergisi incelemesi ve bu yıllara ilişkin olarak bu vergi türleri için daha sonra başka bir tarhiyat yapılamayacağı, davacı hakkında yapılan incelemenin 7143 sayılı Yasanın yayımından sonra 2019 yılında başladığı,

davacı hakkında yapılan 2017 yılı kurumlar vergisine ilişkin incelemenin, 213 sayılı Yasanın 359. ve 367.maddeleri kapsamında olmadığı gibi, sonraki döneme devreden katma değer vergisi ve ihraç kaydıyla yapılan teslimlerden veya iade hakkı doğuran işlemlerden doğan terkin ve iade işlemleriyle ilgili de olmadığı, davacının 7143 sayılı Yasadan yararlandırılmaması nedeniyle hakkında incelemenin yapıldığı, bu yararlandırmama işleminin hukuka aykırı olduğunun Mahkeme kararıyla da sabit olduğu ve idarece yapılan cezalı tarhiyatların da davacının yapılandırmadan anılan karar doğrultusunda yararlandırılması nedeniyle kaldırılmış olduğu,

davacının yapılandırmadan, yapılandırılan tarih itibariyle yararlandırılması ve bu kapsamda davacı hakkında Kanunda belirtilen haller dışında herhangi bir vergi incelemesi yapılmaması gerektiğinin anlaşıldığı bu durumda sebep unsuru yönünden dayanaksız kalan özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen karar verilmesine yer olmadığına, özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Savunma dilekçesindeki beyanları tekrarla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.