Danıştay 9. Daire E.2022/2881 K.2023/4818

Dava konusu istem: Davacı tarafından, dava dilekçesi ekinde miras bırakan ... adına, şirket ortağı ve kanuni temsilcisi sıfatıyla düzenlenen muhtelif tarih ve sayılı ödeme emirleri sunulmak, dava dilekçesinde ise ana takip dosya numarası “...” olarak yazılmak suretiyle ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:.... sayılı kararıyla; gerek dava dilekçesinde ana takip dosya numarası belirtilen ödeme emrinin, gerekse dava dilekçesi ekinde sunulan ödeme emirlerinin miras bırakan ... adına düzenlendiği ancak tebligatın davacıya yapıldığı, bizzat davacı adına düzenlenmiş bir ödeme emrinin bulunmadığı, bu durumda, davacı adına düzenlenmediği anlaşılan ödeme emirlerinin salt davacıya tebliğ edilmesi nedeniyle davacının menfaatinin zarar görmesi ve davacı yönünden hukuki bir sonuç doğurması sözkonusu olamayacağından, davacı tarafından kendi adına açılan davada ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın ehliyet yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu borçların zamanaşımına uğradığı, mirasın reddi davasının devam etmekte olduğu ve miras bırakanın payı ile ilgili de kısmi hisse oranında da işlem yapılmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.