Danıştay 9. Daire E.2022/2903 K.2024/896

Dava konusu istem: Asıl borçlu ... Çelik San. Tic. İth. İhr. Ltd. Şti.'nin ödenmeyen vergi borçlarının tahsili amacıyla 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 79. maddesi uyarınca davacı şirketin banka hesaplarına uygulanan haciz işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; asıl borçlu ... Çelik San. Tic. İth. İhr. Ltd.

Şti.'nin vadesi geçen vergi borçlarının yasal süresinde ödememesi üzerine anılan şirketin davacı nezdindeki hak ve alacakları üzerine 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 79. maddesi uyarınca 09/07/2019 tarihli haciz bildirisi ile haciz konulduğu, söz konusu haciz bildirisinin 15/07/2019 tarihinde elektronik ortamda davacıya tebliğ edildiği, anılan haciz bildirisine karşı yasal süre içerisinde itiraz edilmediği, bunun üzerine davacı şirket adına ... tarih ve... sayılı ödeme emrinin düzenlenip 16/10/2019 tarihinde elektronik ortamda tebliğ edildiği,

gerek haciz bildirisi gerekse de ödeme emrinin dava konusu edilmemesi üzerine kesinleşen amme alacağının tahsili için davacının banka hesaplarına haciz tatbik edildiği; dava konusu haciz işlemi tatbik edilmeden önce herhangi bir bilgilendirmenin yapılmadığı,

dayanak ödeme emrinin tebliğ edilmediği davacı tarafından iddia edilmiş ise de, mahkemelerinin ara kararına davalı idarece verilen cevabi yazı ve eklerinin incelenmesinde, davacının e-tebligat aktivasyonuna ilişkin bildirim formunun sistem kayıtlarında bulunmadığı ancak elektronik tebligat aktivasyonunun 24/12/2015 tarihinde davacı tarafından yapıldığının bildirildiği ayrıca, dava konusu haciz işleminin dayanaklarından 6183 sayılı Kanun'un 79. maddesi uyarınca davacı adına düzenlenen ... tarih ve ... sayılı haciz bildirisinin 15/07/2019 tarihinde,

anılan haciz bildirisine itiraz edilmemesi üzerine düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin ise 16/10/2019 tarihinde elektronik ortamda davacıya tebliğ edildiği anlaşıldığından davacının anılan iddialarının yerinde görülmediği; olayda, haczin dayanağı ödeme emrinin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 107/A maddesi uyarınca 16/10/2019 tarihinde davacıya usulüne uygun tebliğ edildiği ve ödeme emrine karşı dava açılmadığı,

bu durumda dava konusu haciz işleminin sebep unsurunu oluşturan ödeme emrinin usulüne uygun bir biçimde tebliğ edilmesine karşın dava konusu edilmediği ve muhteviyatı amme alacağının ödenmediği görüldüğünden kesinleşen ödeme emrine istinaden tesis edilen dava konusu haciz işleminde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirketin 6552, 6736, 7020 ve 7143 sayılı Kanunlardan yararlanarak borçlarını yapılandırma talebinde bulunarak taksitlendirmek için müracaatta bulunduğu, bu nedenle amme alacağının vadesi, tutarı, dönemi ve sorumlu olan kişinin değiştiği, yeniden asıl borçlu şirket hakkında 6183 sayılı Kanun'a göre takip işlemleri yapmadan amme alacağının kendilerinden istenmesinin hukuka aykırı olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.