Danıştay 9. Daire E.2022/2999 K.2023/3736

Dava konusu istem: Davacının maliki olduğu ve zeytin deposu olarak muaf olduğu yönünde emlak bildirim verilen taşınmazın, ticari maksatla kullanıldığından bahisle muafiyeti iptal edilerek, 2014 ila 2019 yılları için tahakkuk ettirilen emlak (bina) vergisinin ve kesilen vergi ziyaı cezaları ile gecikme faizlerinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla.

Emlak vergisi kanunun 4. maddenin (h) bendinde; zirai istihsalde kullanılmak şartıyla makina ve alet depoları, zahire ambarları, samanlıklar, arabalıklar, ağıllar, ahırlar, kümesler, kurutma mahalleri, böcekhaneler, serler(seralar) ve benzeri binalarla, işçi ve bekçi bina, kulübe ve barakalarının, kiraya verilmemek şartıyla bina vergisinden muaf olduğu düzenlemelerine yer verildiği, olayda lisanslı depoculuk faaliyeti ile iştigal eden davacı şirkete ait özel amaçlı deponun zirai istihsalle hiçbir ilgisinin bulunmadığı, şirketin amacının tamamen ticari olduğu,

yasanın bizzat zirai istihsalde kullanılan ve üretime dönük yarar sağlayan binaları muafiyet kapsamına almayı amaçladığı ve davacıya ait deponun bu amacın dışında kaldığından bahisle davacının daimi muafiyeti iptal edilerek işbu dava konusu tahakkuk fişi tanzim edilmiş ise de, yukarıda alıntısına yer verilen kanun hükmü ile, zahire ambarlarının kiraya verilmemek şartıyla bina vergisinden daimi olarak muaf olduğunun açıkça düzenlendiği,

söz konusu muafiyetin binanın çiftçiye ait olması halinde uygulanacağı, dolayısıyla tarım ürünlerinin depolanması faaliyetiyle iştigal eden işletmelere ait binalar için uygulanmayacağı yönünde bir düzenlemeye ise madde metninde yer verilmediği,

öte yandan, davacıya ait deponun zirai istihsalde kullanılmadığına dair taraflar arasında herhangi bir ihtilaf olmadığı gibi, davalı idarenin kiraya verilmemek şartının ihlal edildiği yönünde başkaca bir iddia ve tespitinin de bulunmadığı görülmekle, davacıya ait zeytin deposu olarak kullanılmakta olan ve bina vergisinden daimi muaf olduğu anlaşılan bina için muafiyetin iptal edilmesi suretiyle yapılan dava konusu tahakkuk işleminde yasal isabet bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, cezalı bina vergisi ile gecikme faizlerinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu, kararın kaldırılmasını gerektirecek yasal bir sebep bulunmadığı belirtilerek davalı idare istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Emlak Vergisi Kanunu 4. maddesi h fıkrasının zirai istihsalde kullanılan taşınmazları muafiyet kapsamına aldığı, oysa davacının vergisi ihtilaflı zeytin deposunu, ticari maksatla kullandığı, zeytin üreticisinin zeytinini kira bedeli karşılığı sakladığı, kıyasla muafiyet uygulanamayacağı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.