Danıştay 9. Daire E.2022/3068 K.2024/357

2-(DAVALI) …Vergi Dairesi Müdürlüğü-… VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

…Bölge İdare Mahkemesi …Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2017 yılında imalat faaliyeti bulunmadığı halde varmış gibi göstermek maksadıyla sahte belge kullandığı ve düzenlediği, kısmen sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği, bir kısım ticari mal alış ve satışlarını sahte belgeye dayandırmak suretiyle ithal ettiği baz yağlar ile bir kısım emtiayı belgesiz olarak sattığı, satış iadelerinin beyanlarından, çalışılmayan kısım gider ve zararlarının maliyetlerden çıkarılması gerektiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak davacı adına re'sen tarh edilen 2017 yılı kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen …tarih ve …sayılı vergi tekniği raporu ve bu raporun atıfta bulunduğu …tarih ve …Sayılı Görüş ve Öneri Raporu'nda yer alan tespitlerden hareketle uyuşmazlığın çözümü için ticari mal satışlarının gerçeği yansıtıp yansıtmadığının ve davacı şirketin üretim faaliyetinin gerçek olup olmadığının, dolayısıyla üretildiği iddia edilen mamüllerin satışlarına ilişkin faturaların sahte olup olmadığının ortaya konulması gerektiği, davacının üretim faaliyeti yönünden;

davacı nezdinde tarhiyatın doğumuna neden olan, davacının gerçekte beyan ettiği üretimi ve satışı yapmadığına karine olarak gösterilen tespitlerin, olayın gerçek mahiyetini ortaya koymaktan uzak olduğu, alış ve satış yapılan mükelleflerin durumlarının ve bu şirketler hakkında yapılan tespilerin, davacının özel tüketim vergisi ve sahte belge düzenleme organizasyonuna dahil olduğu ve ürettiğini beyan ettiği ürünleri üretemeyeceğine ilişkin olarak bir sonuca varılması için yeterli olmadığı,

mükellefin üretiminin tespiti bakımından yetersiz kalan vergi tekniği raporundaki bir takım olumsuz durumlardan yola çıkılarak ve sadece söz konusu tespitler esas alınarak fatura ve benzeri belgelerin sahte olarak düzenlendiği ve/veya özel tüketim vergisine tabi katık kullanarak yapmış gözüktüğü üretimlerin gerçek olmadığı, mükellef tarafından ithali yapılan baz yağlar ile diğer ham madde, katık ve ticari malların (heavy alkaly benzene) doğrudan gerçekte herhangi bir üretime girmeden ve herhangi bir katık katılmadan doğrudan satıldığının kabulünün hukuki olmadığı, ticari mal satışları yönünden ise;

davacının 2017 hesap döneminde gerek ticari mal alışlarının tamamının yapıldığı firmalar hakkında, gerekse bu ticari malların satıldığı firmalar hakkında (High Petrokimya hariç) sahte belge düzenleme tespiti sebebiyle vergi tekniği raporları bulunması söz konusu satışlara ilişkin faturaların gerçek bir mal teslimine dayanmayan sahte faturalar olduğunu ortaya koymakta ise de;

hem vergi tekniği raporunda hem de görüş ve öneri raporunda adı geçen şirketlerin, vergi kaçırmak amacıyla örgütlenen organizasyon yapısı içerisinde yer aldığı ve bu amacın gerçekleştirilmesi için kurulan şirketlerden birisi olduğu tespit ve değerlendirmelerine yer verildiği ve davacı şirketin komisyon geliri elde ettiği yönünde yapılmış hukuken geçerli bir somut tespitte de bulunulmadığı anlaşıldığından davacı şirketin düzenlediği sahte faturalar sebebiyle komisyon geliri elde ettiği değerlendirmesinde bulunulmasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin 2016, 2017, 2018 yılları hesaplarının incelenmesi sonucu düzenlenen …tarih ve …sayılı Vergi Tekniği Raporunda yer alan tespitler ile ve …tarih ve …sayılı Görüş ve Öneri Raporundaki tespitlerin değerlendirilmesinden; şirket üzerine kayıtlı herhangi bir motorlu taşıtın bulunmaması, vadesi geçmiş ve ödenmesi gereken 153.026.758,10-TL vergi borcunun bulunması, elektrik faturalarının, yapmış olduğu üretim ile orantılı olmaması, üretim reçetelerinin ve fiili tüketim belgelerinin Konya Ticaret Odası'nca incelenmesi sonucunda, üretimlerinin üretim reçetelerine uymaması,

kapasite raporunda katkı oranı %31 olarak gözükmekte iken fiili durumda kullanılan katkı oranının %6 olması, ham madde ve katık alışlarının organizasyon dahilinde olduğu belirtilen firmalardan yaptığı ve üretmiş olduğu ürünlerin satışlarını da organizasyon dahilindeki firmalara yapmış olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde,

davacı şirketin vergi kaçırmak amacıyla örgütlenen organizasyon yapısının imalat ve ithalat kısmında yer aldığı ve organizasyon dahilinde imalat faaliyeti olmadığı halde varmış gibi sahte belge kullandığı ve düzenlediği sonucuna varıldığından davacının ihtilaflı yıl gelir tablosunun vergi tekniği raporundaki tespitler çerçevesinde yeniden düzenlenmesinde isabetsizlik görülmediği ancak davacı şirketin, organizasyon halinde özel tüketim vergisi kaçakçılığına zemin hazırlamak maksadıyla faaliyet gösterdiği dikkate alındığında,

ilişkili firmalara fatura verilmesi için komisyon aldığının kabul edilmesinin ve sektördeki diğer firmalarla aynı oranda kar etmesi gerektiği düşüncesinin, iktisadi, ticari ve teknik icaplara aykırı olduğu sonucuna varıldığından, dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı tarhiyatın %2 komisyon geliri ve %10 karlılık oranı dikkate alınarak bulunan satış hasılatına isabet eden kısmında hukuka uygunluk, kalan kısımlarında ise hukuka aykırılık bulunmadığı, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uyarınca artırılan kısmı yönünden ise; tekerrür hükümlerinin uygulanmasına neden olarak,

2012/Ekim dönemi için kesilip 2017 yılında kesinleşen, 2017/Nisan ve 2017/Ekim dönemleri için kesilip 2018 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezalarının bulunduğu görülmüş ise de, söz konusu cezaların kesinleştiği tarih olan 2017 ve 2018 yıllarını takip eden yılın başından itibaren beş yıl içinde tekrar ceza kesilmesi durumunda tekerrür hükümleri uygulanacağından, anılan cezaların 2017 dönemi için kesilen vergi ziyaı cezası için tekerrüre esas alınamayacağı anlaşılmış olup,

bu durumda vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davalı idarenin istinaf talebinin kısmen yukarıda yazılı gerekçeyle reddine, kısmen kabulüne, mahkeme kararının dava konusu üç kat vergi ziyaı cezalı tarhiyatın sahte ticari mal satış faturalarından elde edilen komisyon geliri ile madeni yağ sektöründe karlılık oranının asgari %10 olması gerektiğinden bahisle bulunan satış hasılatı farkı dışında kalan matrah üzerinden hesaplanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına, bu kısım bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

Herhangi bir özel tüketim vergisi organizasyonunun parçası olmadıkları, 2012 yılından 2018 yılı sonuna kadar madeni yağ imalat lisansı doğrultusunda Konya 1. Organize Sanayii Bölgesindeki fabrika işyerinde madeni yağ imalat ve ticareti ile uğraştıkları, haklarında sahte belge düzenleme yönünden rapor yazılan bir kısım tedarikçi mükelleflerin vergi ve ceza yargısında durumlarının ne olduğu, isnat edilen suçu işleyip işlemedikleri araştırılmaksızın mal alışlarının gerçek olmadığından bahisle bu alışlara isabet eden maliyet ve giderlerin defter kayıtlarından çıkarılması suretiyle hesaplanan vergi ve cezaların hukuka aykırı olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

Davacının 2017 yılında imalat faaliyeti bulunmadığı halde varmış gibi sahte belge kullandığı ve düzenlediği, bir kısım ticari mal alış ve satışlarının sahte belgeye dayandığı, ithal ettiği baz yağlar ile bir kısım emtiayı belgesiz olarak sattığı, belgesiz olarak sattığı baz yağlardan ve emtialardan elde ettiği gelirin maliyet bedeli esasına göre tespit edilmiş olduğu, İstanbul Ticaret Odasının ilgili yazısına göre madeni yağ sektöründe karlılık oranının asgari %10 olarak belirlendiği, vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan kısmı yönünden ise.

213 sayılı Kanun'un 339.maddesinde tekerrürün şartlarının düzenlendiği, anılan madde kapsamında uygulanan tekerrür işlemlerinin Vergi dairelerinin kullandıkları bilgisayar tarafından otomatik programla gerçekleştirilmiş olup, taraflarının katkı veya müdahalesi olmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir..

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X)KARŞI OY

Dosyada mevcut inceleme raporları eki tutanaklar ve diğer belgelerin incelenmesinden, davacının organizasyon dahilinde yanıltıcı belge düzenleyerek komisyon geliri elde ettiği sonuç ve kanaatine varıldığından, bu hususta aksi yönde verilen Vergi Dava Dairesi kararını onayan Dairemiz kararının bu kısmına katılmıyorum.