Danıştay 9. Daire E.2022/3150 K.2023/1590

Dava konusu istem: Davacı adına tarh edilen 2018 yılına ilişkin su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payı ile 2019 yılına ilişkin yol harcamalarına katılma payının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı kurumun sosyal amaçlı bir kuruluş olması nedeniyle devlet tarafından desteklenmesi ve teşvik edilmesinin Anayasal bir yükümlülük olduğu ve 2985 sayılı Toplu Konut Kanunu'nun ek 9/2. maddesinde, "Toplu Konut İdaresi Başkanlığı tarafından yapılacak veya yaptırılacak her türlü alt yapı ve üst yapı inşaatlarıyla ilgili olarak,

26/5/1981 tarihli ve 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun Ek 6. maddesinde yer alan bina inşaat harcı ve 84. maddesinde yer alan çeşitli harçların, Kanundaki tarifesinde belirtilen en az tutarlar üzerinden alınacağı, bu harçların dışında her ne ad altında olursa olsun hizmet karşılığı olsa dahi başkaca bir ücret veya bedelin alınmayacağı" hükmü uyarınca davacının, harcamalara katılma paylarından muaf olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payı ile yol harcamalarına katılma payının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Harcamalara katılma payının, 2985 sayılı Kanun’un Ek-9. maddesi kapsamında yer almadığı, dava konusu harcamalara katılıma payında hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.