Danıştay 9. Daire E.2022/3166 K.2023/3938

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından; Ankara ili Akyurt ilçesi ... Mahallesi ... Ada ... parsel ve ... Mahallesi ... Ada ... parselde kayıtlı bulunan taşınmazlarına ilişkin 2015-2019 yılları için adına tahakkuk ettirilen emlak vergisi, taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı payı, çevre temizlik vergisi ve hesaplanan gecikme zammı için ödendiği belirtilen toplam 342.000,00-TL'nin iadesi istemiyle yapılan düzeltme-şikayet başvurusunun reddine yönelik ... tarihli ve ... sayılı işlemin iptali ile ödenen tutarın yasal faiziyle iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dava dosyasının incelenmesinden, davaya konu taşınmazların da bulunduğu Akyurt ilçesine bağlı ... ve...

Mahalleleri'nin, 5216 sayılı Yasayla birlikte köy tüzel kişiliği kaldırılarak mahalleye dönüştürüldüğü, davacı taafından, 6360 sayılı Kanunun'da köy tüzel kişiliğinden mahalleye dönüştürülen yerlerle ilgili tanınan muafiyetin kendisi için de uygulanması gerektiğinden bahisle vergi hatası kapsamında, ödendiği iddia edilen toplam 342.000,00-TL tutarındaki bedelin iadesi istemiyle yapılan düzeltme şikayet başvurusunun reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle bakılan davanın açıldığı,

6360 sayılı Kanunun geçici 1. maddenin 15. fıkrasının son cümlesinde yer alan hükümde, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun geçici 2. maddesi ile köy tüzel kişiliği kaldırılarak mahalleye dönüştürülen yerlerden de beş yıl süreyle emlak vergisi alınmayacağına ilişkin düzenleme gereğince, 5216 sayılı Kanunla köy tüzel kişiliği kaldırılarak mahalleye dönüştürülen ... ve ...

Mahalleleri'nde bulunan taşınmazlar nedeniyle davacıdan, kanun hükmünün yürürlüğe girdiği tarihten 7186 sayılı Kanunun 33. maddesinin yürürlüğe girdiği tarihe kadar emlak vergisinin ve çevre temizlik vergisinin alınmaması gerektiğinin açık olduğu, öte yandan, Mahkemelerince verilen 04/03/2021 tarihli ara karara cevaben davalı tarafından sunulan yazının incelenmesinden, uyuşmazlığa konu dönemlerde söz konusu taşınmazlara ilişkin olarak başvuru dilekçesinde belirtildiği gibi 342.000,00-TL değil, 243.820,28-TL ödeme yapıldığının belirtildiği görüldüğünden, dava konusu işlemin.

243.820,28-TL tutarındaki emlak vergisi, taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı payı, çevre temizlik vergisi ve gecikme zammı borçlarına dair kısmında hukuka uyarlık; bu tutarı aşan kısmında ise hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, 243.820,28-TL'nin, ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek tecil faiziyle birlikte davacıya iadesi karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

5216 sayılı Kanun ile mahalleye dönüştürülmeden önce de mücavir alan içerisinde yer alan ve belediye hizmetlerinden yararlanan yerlere tanınan bir emlak vergisi muafiyeti bulunmadığı, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.