Danıştay 9. Daire E.2022/3189 K.2023/3961

... ... VEKİLİ : Av. ...

2-(DAVALI) ... Belediye Başkanlığı VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Muris ...'in maliki ve hissedarı olduğu, Ankara ili Çankaya ilçesi Beytepe Mahallesinde bulunan taşınmazlara ilişkin 2015, 2016, 2017, 2018 yılları ile 2019/1. dönemi için davacı adına tahakkuk ettirilen ve ödenen emlak vergileri, taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı payı, gecikme zamları ile vergi ziyaı cezalarının iadesi talebiyle yapılan düzeltme şikayet başvurusunun zımnen reddine yönelik işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davalı idarece verilen savunma dilekçesi ve eki belgeler ile Mahkemelerince verilen ara karara cevaben gönderilen belgeler incelendiğinde, davacının, dava konusu borçları, dava açmadan önce 6552, 6736, 7020 ve 7143 sayılı Kanunlar ile yapılandırdığı, davanın açıldığı 02/06/2020 tarihinden sonra ise 7256 sayılı Kanun ile yapılandırmadan faydalandığı görüldüğünden, iş bu davanın incelenmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dosyada mevcut savunma dilekçesi ekinde yer alan, "Ada Parsel Bazında Tahsilat Raporu"ndan, davacının adına kayıtlı taşınmazlara ait vergi ve payların bir kısmını 6111, 6552, 6736, 7020 ve 7143 sayılı Kanunlar kapsamında yapılandırdığı, bir kısmının ise, yapılandırma kanunlarına konu edilmediğinin anlaşıldığı, bu itibarla, Mahkeme kararının, dava konusu işleme konu emlak vergileri ile taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı paylarının yapılandırma kanunları kapsamına giren kısımlarına ilişkin hüküm fıkrasında sonucu itibariyle hukuka aykırılık görülmediği,

Mahkeme kararının, dava konusu işlemin anılan yapılandırma kanunları kapsamında başvuruya konu edilmeyen emlak vergileri ile taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı paylarına ilişkin kısmına dair hüküm fıkrasına yönelik istinaf istemine gelince.

6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un geçici 1. maddesinin 15. fıkrasının yürürlüğe girdiği şeklinde, bu Kanuna göre tüzel kişiliği kaldırılan köylerde, bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren kanunda belirtilen süre zarfında,1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununa göre alınması gereken emlak vergisi ile 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu uyarınca alınması gereken vergi, harç ve katılım paylarının beş yıl süreyle alınmayacağı,

5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun geçici 2. maddesi ile köy tüzel kişiliği kaldırılarak mahalleye dönüştürülen yerlerde de bu fıkra hükmünün uygulanacağının hükme bağlandığı, 17/07/2019 tarihli 7186 sayılı Kanunun 33. maddesiyle, 5216 sayılı Kanun'a atıf yapan son cümlenin ise yürürlükten kaldırıldığı, olayda.

Beytepe Mahallesi'nin 5216 sayılı Kanun uyarınca köy tüzel kişiliği kaldırılarak mahalleye dönüştürüldüğü hususunun tartışmasız olduğu, 6360 sayılı Kanun'un yukarıda anılan hükmünde de, parseller yönünden bir ayrım getirilmediği,

bu durumda, dava konusu işlemin, 6360 sayılı Kanunun 15. fıkrasının mülga son cümlesi uyarınca Emlak Vergisi Kanunu ve Belediye Gelirleri Kanununa göre alınması gereken harç ve katılım payları yönünden istisna kapsamında olduğu sonucuna varılan taşınmazlar nedeniyle yapılandırma kanunları kapsamında başvuruya konu edilmeyen emlak vergileri ile taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı payına ilişkin kısmında ve Mahkeme kararının, davanın buna dair kısmının reddine ilişkin hüküm fıkrasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle, istinaf isteminin;

davanın yapılandırma kanunları kapsamına giren kısımlarının reddine dair hüküm fıkrasına yönelik kısmının reddine, yapılandırma kanunları kapsamında başvuruya konu edilmeyen emlak vergileri ile taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı paylarına ilişkin hüküm fıkrasına yönelik kısmının ise kabulüne ve Mahkeme kararının bu hususa ilişkin hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra, belirtilen kısım bakımından davanın kabulüne, dava konusu işlemin yapılandırma kanunları kapsamında başvuruya konu edilmeyen emlak vergileri ile taşınmaz kültür varlıklarının korunmasına ait katkı payına ilişkin kısmının iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

Köyden mahalleye dönen yerlerde bulunan taşınmazlardan emlak vergisi alınmayacağı kanunla düzenlenmişken, sırf söz konusu emlak vergilerinin yapılandırıldığından bahisle iptal edilmemesinin kanunilik ilkesine aykırı olduğu, mükellefin talebi olsa dahi tahakkuk yapılmaması gerektiği, yapılandırma başvurularında ...’in imzasının olmadığı, eksik inceleme yapıldığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

Beytepe Mahallesinin, 5216 sayılı Kanun'dan önce, 1994 yılından bu yana mücavir alan içerisinde yer aldığı ve Bayındırlık ve İskan Bakanlığı'nın 25/12/1995 tarihli genelgesi uyarınca artırımlı vergiye tabiyken 2014 yılından bu yana muafiyete tabi tutulmasının hukuki bir karşılığının olmadığı, yapılandırılan borçlarının dava konusu edilemeyeceği, ortada bir vergi hatasının bulunmadığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir. Davalının savunması yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.