Danıştay 9. Daire E.2022/3442 K.2023/4166

Dava konusu istem: Davacı şirket 2016 yılı işlemlerinin incelenmesi sonucunda düzenlenen vergi inceleme raporuyla bir kısım alımlarının sahte faturalarla belgelendirildiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, re'sen tarh edilen 2016/Nisan-Aralık dönemlerine ait katma değer vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının ve 213 sayılı Vergi Usul Kanun'un 353/6. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin .. tarih ve E:.., K:… sayılı kararıyla; uyuşmazlığın çözümü için öncelikle 2016 ve 2017 yılları için 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkiin Kanun kapsamında katma değer vergisi yönünden vergi artırımı yapan ve ilk 5 taksiti süresinde ödemesine karşın 6. taksiti süresinden sonra ödeyen davacı hakkında 2016 yılı için katma değer vergisi yönünden vergi incelemesi yapılıp yapılmayacağının tespit edilmesi gerektiği,

7143 sayılı Kanunun mükelleflerin geçmiş yıllara ilişkin vergisel iş ve işlemleri için bir takım kolaylıklar sağlanması ve mükelleflerin gerek yapılandırma ve gerekse de matrah artırımı yoluyla, çeşitli nedenlerle ödemediği ya da eksik beyan ettiği vergi borçlarını ödemelerinin sağlanması için getirildiği,

uygulamada taksitlendirilen vergi borçlarının mükellefler tarafından ya ilk taksitten itibaren hiç ödenmediği ya da ilk bir kaç taksit ödendikten sonra diğer taksitlerin ödenmediği ve Kanun'un bu şekilde ihlal edildiği sıkça görülmekte ise de, tüm taksitleri süresinde ödediği halde son taksidini ödemediği görülen mükelleflere de rastlandığı,

belli bir taksitten sonrasını ödemeyen mükelleflerin, nedenine bakılmaksızın, borcu ödeme iradelerinin bulunmadığı ve kendilerine herhangi bir tebligat yapılmasına gerek olmadığı söylenebilse de, tüm taksitleri süresinde ödediği halde taksitlerden birini ödemediği görülen mükelleflerin borcu ödeme iradelerinin bulunduğu gözetilerek bunlara gerekli tebligatların yapılması gerektiği, somut olayda, ilk beş taksiti ödeyen davacı tarafından altıncı taksitin ödenmediği, ancak bu durumu fark edince söz konusu alacağı gecikme zammı ile birlikte vergi dairesine yatıran davacının borcu ödeme iradesinin bulunmadığından söz etme imkanı olmadığı,

bu durumda, matrah artırımından kaynaklanan borcun vade tarihleri belli olduğundan, her bir taksitin ödenmesi için davalı idarenin davacıya bildirimde bulunmasının gerekmediği açık ise de, ilk beş taksiti süresinde ödediği görülen ve borcu ödeme iradesini açıkça ortaya koyduğu anlaşılan davacı aleyhine bir işlem tesis etmeden evvel, davalı idarenin ödenmeyen taksitten önceki taksitlerin süresinde ödemiş olmasını, davacının borcu ödeme iradesine karine sayarak ödenmeyen taksitten haberdar olup olmadığı,

değilse bu taksiti Kanun'da belirtilen tarihte ödemediği taktirde matrah artırımının kaldırılacağı yönünde davacıya bildirimde bulunulması gerekirken, davacıya bu yönde bir bildirimde bulunulmadan son taksitin Kanun'da belirtilen sürede ödememesi nedeniyle yapılandırma işleminin kaldırılması sonrasında davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2016 yılına ilişkin olarak salınan vergi ve cezalarda hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, cezalı tarhiyatın ve özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu ve kararın kaldırılmasını gerektiren bir neden de bulunmadığı belirtilerek, davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İstinaf dilekçelerinde yer alan açıklamalarının tekrarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.