Danıştay 9. Daire E.2022/3531 K.2023/3614

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, gerçek bir mal/hizmet ifasına dayanmayan sahte faturaları bilerek kullandığı ve bunları gider olarak kaydettiği, bazı satışları için sahte fatura düzenleyerek maliyetlerini arttığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016/Ocak-Mart, Nisan - Haziran, Ekim - Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen geçici verginin ve tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:.., K:… sayılı kararıyla; mahsup dönemi geçmiş dava konusu geçici vergi asıllarının 193 sayılı Kanun'un mükerrer 120. maddesi gereğince tahakkuk ettirilmeyeceği ancak normal vade tarihinden mahsup tarihine kadar geçen süre için sistemde gecikme faizi hesaplanabilmesi için ihbarnamede zorunlu olarak yer aldığı anlaşıldığından geçici vergi aslı hakkında karar verilmesine yer bulunmadığı.

2016 yılına ilişkin olarak aynı sebeple tarh edilen kurumlar vergisine karşı açılan davada Mahkemelerin … tarihli ve E:…, K:.. sayılı kararıyla hatalı matrah hesaplaması ve eksik inceleme nedeniyle davanın kabulüne hükmedildiğinden geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen karar verilmesine yer olmadığına, dava konusu vergi ziyaı cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi tekniği raporundaki tespitler doğrultusunda davacının mal/hizmet alışı olmadan sahte faturaları bilerek kullandığı ve mal/hizmet satışı olmadan sahte faturalar düzenlediğinin sabit olduğu, 7143 sayılı Kanuna istinaden matrah arttırımında bulunmuş olmasının davacıya sahte belge düzenleme ve kullanma yetkisini vermediği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan, Mahkeme kararında atıf yapılan karar, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 12/10/2023 tarih ve E:2022/3541, K:2023/3639 sayılı kararıyla onanarak kesinleşmiştir.