Danıştay 9. Daire E.2022/3706 K.2023/3432

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinden bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak re’sen tarh edilen 2018 yılına ilişkin kurumlar vergisi ile 2018 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici vergi ve bu vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararıyla; ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda yer verilen; davacı şirketin yetkilisi ... 'nın sigortalı olmaya ihtiyaç duyduğundan ... isimli muhasebeci tarafından 700,00 TL karşılığında sigortalı olarak gösterilebilmek için şirket kanuni temsilciliğini devralmayı kabul ettiği yönündeki beyanı, şirket tarafından 2018 yılında 48.278.888,76 TL tutarında katma değer vergisi beyan edilmesine rağmen ödenecek vergisinin çıkmaması,

ilgili dönemde çalışan sayısının ortalama üç olduğu ve bu sayının 48.278.888,76 TL'lik katma değer vergisi matrahıyla kıyaslandığında bu denli büyük bir ticari faaliyet için yeterli olmadığı, ilgili dönemde motorlu taşıtının bulunmaması ve banka hesaplarında hiçbir hesap hareketinin belirlenememesi, ilgili dönemde allım - satım yapılan firmaların %99'unun hakkında sahte belge düzenleme/kullanma incelemesi bulunduğu yahut özel esaslara tabi olduğu,

karşıt tespitlerde ifadesi alınan ... 'in havuz ekipmanları faturası düzenlendiğini ifade etmesine rağmen şirketin sigortalı çalışanı ... 'in ifadesinde cüzi miktarda inşaat malzemeleri satışının yapıldığı ve havuz ekipmanları satışının ise hiç olmadığını beyan etmesi, ... Ltd.

Şti. yetkilisinin ifadesinde şirket yetkilisi olarak ... adlı şahsı bildiği ve ödemeleri de bu şahsa yaptığı, yani şirket yetkilisi ... 'yı hiç tanımadığı ve iş yerini davacıya kiralayan ...'in ifadesinde iş yerinde satış yapıldığını görmediğini beyan etmesi şeklindeki tespitlerin değerlenidirilmesinden, davacının 2018 yılında düzenlediği tüm belgelerin sahte belge olarak kabul edilmesi gerektiği kanaatine varıldığı, bu durumda, dava konusu vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı,

düzenlenen ihbarnamelerde geçici verginin tahakkuk ettirilmeyeceğinin belirtilmiş olması karşısında, dava konusu geçici vergiye ilişkin olarak karar verilmesine yer olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasına ve geçici vergi aslına ilişkin kısmının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların kararın bu kısımlarının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği, geçici verginin matrahı yönünden gelir vergisine bağlı ve peşin alınan bir vergi olması nedeniyle mahsup süresi geçtikten sonra kesinleşen geçici vergilerin terkin edileceği düzenlendiğinden,

geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi olduğundan ve müstekar hale gelen Danıştay kararlarında bu tür olaylarda asgari ceza haddinin uygulanması gerektiği içtihat edildiğinden, geçici vergi üzerinde bir kat vergi ziyaı cezası kesilmesi gerektiğinden, dava konusu geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısımında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kısmen reddine, kısmen kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının geçici vergi üzerinden kesilen bir katı aşan vergi ziyaı cezasına ilişkin kısmının kaldırılmasına, davanın bu kısım bakımından kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Geçici vergi üzerinden ancak bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği yönündeki gerekçenin yasal bir dayanağının bulunmadığı, olayda peşin alınan değil, hiç alınmayan geçici vergiden söz edilebileceği, bu verginin beyan edilmediği, tahakkuk ettirilmediği ve tahsil edilmediği, dolayısıyla kurumlar vergisine mahsubunun mümkün olmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.