Danıştay 9. Daire E.2022/4009 K.2023/3937

Dava konusu istem: Ankara Valiliği Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığınca ihalesi gerçekleştirilen ... ihale kayıt numaralı ''Keçiören 3 Adet İlkokul Yapımı'' ve ... ihale kayıt numaralı ''Altındağ İlçesi Atam - Nazım Akçan - Gülpınar-Şalbibrahim Karaoğlanoğlu-Şili İlkokulları Yapım İşi'' kapsamında yapılan hakediş ödemelerinden kesilerek tahsil edilen toplam 692.166,05-TL damga vergilerinin tahsil edildiği tarihten itibaren gecikme zammı oranında hesaplanacak faiziyle birlikte iadesi istemiyle yapılan şikayet başvurusuna karşılık olarak Kızılbey Vergi Dairesi Müdürlüğünce tanzim edilen 28/04/2021 tarihli düzeltme fişlerine istinaden

07/05/2021 tarihinde 680.601,54-TL'nin davacıya iade edilmesi üzerine, kendilerine iadesi yapılan söz konusu ana para tutarı ile birlikte, talep edilmesine karşın gecikme zammı oranında hesaplanacak faiz tutarının iade edilmediğinden bahisle, her bir hakediş ödemesi kesintisi tarihinden itibaren ana paranın iade edildiği 07/05/2021 tarihine kadar olan süre için gecikme zammı oranında hesaplandığı belirtilen 319.094,11-TL'nin iadesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla.

Ankara Valiliği Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığınca ihalesi yapılan ve davacı şirketin uhdesinde kalan işler nedeniyle düzenlenen kağıtların, 222 sayılı İlköğretim ve Eğitim Kanunu uyarınca damga vergisinden istisna edildiği hususunda taraflar nezdinde ihtilaf bulunmadığı, bu cihetle, hak ediş ödemelerinden tevkif edilen damga vergilerinin davacı şirkete iade edildiği görülmekte olup, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin 4. fıkrası ile,

fazla veya yersiz olarak tahsil edilen vergilerin, fazla veya yersiz tahsilatın mükelleften kaynaklanmaması halinde verginin tahsili tarihinden düzeltme fişinin mükellefe tebliğ edildiği tarihe kadar geçen süre için 6183 sayılı Kanuna göre belirlenen tecil faizi oranında hesaplanan faiziyle birlikte mükelleflere ödeneceği hüküm altına alındığından ve davacı şirketin, damga vergisinden istisna tutulan hak ediş ödemelerinden kesilen damga vergisi tutarlarının kullanımından, verginin tahsil edildiği tarihten düzeltmenin yapıldığı tarihe kadar geçen süre zarfında mahrum kaldığı tartışmasız olduğundan, davalı idarece,

bu süreler dikkate alınarak tecil faizi oranında yapılan hesaplama ile belirlenen 257.493,16-TL'lik tutarın davacı şirkete ödenmesi gerektiği, gecikme zammı oranında faiz talebinde bulunmak suretiyle yapılan fazlaya ilişkin taleplerinin reddedilmesinde ise hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığı ve söz konusu 257.493,16-TL'nin davanın açılış tarihinden sonra davacı şirkete ödendiği görüldüğünden, davacının talebinin 257.493,16-TL'lik kısmı yönünden davanın konusu kalmaması nedeniyle, bu kısım bakımından işin esası hakkında karar verilmesine gerek bulunmadığına,

257.493,16-TL'yi aşan fazlaya ilişkin kısmı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdarelerince yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, davanın açılmasına davacının sebep olduğu, bu kapsamda yargılama giderinin tümüyle davacı tarafa yükletilmesi gerektiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.