Danıştay 9. Daire E.2022/4064 K.2023/1536

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğünün … vergi kimlik numaralı mükellefi … Demir Metal Sanayi ve Ticaret A.Ş.'den aldığı faturaların sahte olduğundan bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2019/Mart, Nisan, Temmuz, Ağustos, Kasım dönemlerine ilişkin re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı adına düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi inceleme raporu ile davacıya fatura düzenleyen.

Demir Metal Sanayi ve Ticaret A.Ş. hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporunun birlikte değerlendirilmesinden; mükellefin düzenlediği faturaların herhangi bir mal ve hizmet satışını göstermeyen sahte faturalar olduğu sonucuna ulaşıldığından, bu faturalara isabet eden katma değer vergisi indirimlerinin davacının beyanlarından çıkartılması ve 2019 yılına ilişkin katma değer vergisi beyanlarının yeniden düzenlenmesi neticesinde tarh edilen katma değer vergisinde ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı;

tekerrüre ilişkin kısım yönünden, tekerrüre esas alınan vergi ziyaı cezasının 2015 yılında kesinleştiği, 2018 yılında işlenilen fiil nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı; kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden ise, özel usulsüzlük cezası kesilmesini öngören ve cezanını kesilmesine dair koşulları belirleyen 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesinde belirtilen unsurların bir arada gerçekleşmediği anlaşıldığından davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasında da hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine,

dava konusu özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mükelleflerin kanuni defterlerine yapılmış kayıtların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 229. ve takip eden maddelerinde belirtilen belgelerle ispat edilmesi gerektiği, ayrıca kayıtların ispatı için alınan belgelerin aynı Kanunda belirtilen şekil şartlarının yanında gerçek bir mal hareketi veya hizmet ifası için düzenlenmiş olmasına ihtiyaç olduğu, dairece yapılan iş ve işlemlerin usul ve yasalar çerçevesinde olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.