Danıştay 9. Daire E.2022/4111 K.2023/4383

Dava konusu istem: Davacı adına, muhtelif vergilendirme dönemlerine ait kesinleşen ve vadesinde ödenmeyen vergi borçlarının tahsili amacıyladüzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı adına 2017 yıllarına ilişkin vergi inceleme raporlarına dayanılarak tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istemiyle açılan davalarda, davanın reddine ilişkin kısımları yönünden onanan cezalı tarhiyatların tahsili amacıyla davacı adına dava konusu ödeme emrinin düzenlendiğinin anlaşıldığı, bir vergi borcunun 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsili yoluna gidilebilmesi için, borcun öncelikle kesinleşmesi,

belirlenen vade tarihinde de ödenmemesi gerektiği, vergi borcunun kesinleşmesinin ise, tebliği üzerine belirlenen süresi içinde dava açılmaması ya da süresi içinde açılan davanın davacı/mükellef aleyhine sonuçlanması; bu kararın da kanun yollarının tüketilmesi sonucunda kesinleşmesi gerektiği, bu durumda, ödeme emri içeriğine konu vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istemiyle açılan davanın reddine karar veren.

Vergi Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile davanın kısmen kabulü ve kısmen reddine karar veren. Vergi Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararlarına yönelik istinaf başvurularını inceleyen …Bölge İdare Mahkemesi.

Vergi Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı temyiz başvurularında bulunulduğu, Danıştay Dokuzuncu Dairesi'nin E:2020/905 ve E:2020/3078 sayılı dosyalarında derdest olduğunun saptandığı, davanın reddine ilişkin yargı kararının ve buna bağlı olarak da dava konusu ödeme emri içeriği vergi ziyaı cezalı tarhiyatların kesinleşmemesi nedeniyle davacı adına kesinleşmeyen amme alacağının tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Olayda, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 28/1. maddesine göre, Danıştay, bölge idare mahkemeleri, idare ve vergi mahkemelerinin esasa ve yürütmenin durdurulmasına ilişkin kararlarının icaplarına göre gecikmeksizin işlem tesis etmeye veya eylemde bulunmaya mecbur olduğundan ve davacı aynı Kanunun 28/5. maddesine göre kendisine yapılan bildirime rağmen Mahkeme kararlarına göre belirlenen tutarları vadesinde ödemediğinden 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun'un ödeme emrine ilişkin hükümlerine göre düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava ve istinaf dilekçelerindeki iddiaların tekrarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.