Danıştay 9. Daire E.2022/429 K.2023/3306

Dava konusu istem: Davacı adına, vergi borçlarının tahsili amacıyla banka hesaplarına uygulanan e-haciz işlemlerinin iptali istemine ilişkindir

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda, dava konusu haczin dayanağı olan ve davacı adına düzenlenen ödeme emrine karşı açılan davada; ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla davanın kabulüne, ödeme emrinin iptaline karar verildiğinden, dayanağı kalmayan dava konusu e-haciz işleminde de hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu haciz işleminin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi Usul Kanunu'nda ilk tebligat ile ikinci tebligat arasında beklenilmesi gereken süreye ilişkin bir belirlemeye yer verilmediği ve bu durumun idarenin takdirine bırakıldığı, yapılan tebliğin usulüne uygun olduğu, davacının hak kaybı yaşamadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan temyize konu kararda atıf yapılan karar, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 03/10/2023 tarih ve E:2022/34, K:2023/3305 sayılı kararı ile onanarak kesinleşmiştir.