Danıştay 9. Daire E.2022/4386 K.2023/3434

Davacı adına, sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinden bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak re’sen tarh edilen 2018/Ocak ila Aralık dönemlerine ilişkin katma değer vergisinin ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla; … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporunda yer verilen; davacı şirketin yetkilisi … 'nın sigortalı olmaya ihtiyaç duyduğundan … isimli muhasebeci tarafından 700,00 TL karşılığında sigortalı olarak gösterilebilmek için şirket kanuni temsilciliğini devralmayı kabul ettiği yönündeki beyanı, şirket tarafından 2018 yılında 48.278.888,76 TL tutarında katma değer vergisi beyan edilmesine rağmen ödenecek vergisinin çıkmaması,

ilgili dönemde çalışan sayısının ortalama üç olduğu ve bu sayının 48.278.888,76 TL'lik katma değer vergisi matrahıyla kıyaslandığında bu denli büyük bir ticari faaliyet için yeterli olmadığı, ilgili dönemde motorlu taşıtının bulunmaması ve banka hesaplarında hiçbir hesap hareketinin belirlenememesi, ilgili dönemde allım - satım yapılan firmaların %99'unun hakkında sahte belge düzenleme/kullanma incelemesi bulunduğu yahut özel esaslara tabi olduğu,

karşıt tespitlerde ifadesi alınan … 'in havuz ekipmanları faturası düzenlendiğini ifade etmesine rağmen şirketin sigortalı çalışanı … 'in ifadesinde cüzi miktarda inşaat malzemeleri satışının yapıldığı ve havuz ekipmanları satışının ise hiç olmadığını beyan etmesi,. Ltd.

Şti. yetkilisinin ifadesinde şirket yetkilisi olarak … adlı şahsı bildiği ve ödemeleri de bu şahsa yaptığı, yani şirket yetkilisi … 'yı hiç tanımadığı ve iş yerini davacıya kiralayan … 'in ifadesinde iş yerinde satış yapıldığını görmediğini beyan etmesi şeklindeki tespitlerin değerlendirilmesinden, davacının 2018 yılında düzenlediği tüm belgelerin sahte belge olarak kabul edilmesi gerektiği kanaatine varıldığından, dava konusu vergi ziyaı cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Denetim elemanının incelemeyi uzatmalarla bir yıl altı ay devam ettirdiği, zamanında re'sen terk işlemi uygulamayarak mükellefiyetlerinin bir yıl altı ay daha sürmesine neden olduğu, sonra da bu süreç içinde düzenledikleri belgelerin sahte olduğunu kabul ederek telafisi güç zararlara yol açtığı, faaliyet gösterilen demir - çelik sektörü ürünlerinin ağırlık ve hacim olarak çok büyük olduğu, bu nedenle depolama için geniş depolara ihtiyaç duyulduğu, ürünlerin depodan depoya taşınmasının da oldukça maliyetli ve zor olduğu, dolayısıyla üretici ve büyük distribütörler haricindeki firmaların bir depolarının bulunmamasının mutat bir durum olduğu,

mal alış ve mal satışlarının birbiriyle uyumuna ilişkin hiçbir araştırma yapılmadığı, yüksek satış rakamlarına karşın düşük kar beyan ettikleri ileri sürülürken sektörün ortalama karlılık oranının dikkate alınmadığı, nitekim brüt karlılık oranlarının sektörün ortalama karlılık oranı olan yüzde ikinin üzerinde olduğu, tahmin ve varsayımlara dayanılarak tarhiyat önerilemeyeceği, Danıştay kararlarının da bu yönde olduğu, bu kararlarda matrahın somut bilgi ve belgelerle ortaya konulması gerektiğinin belirtildiği, katma değer vergisi beyanlarının, Ba-Bs beyanlarının, defter ve belgelerinin uyumlu olduğu,

ödemelerinin tamamına yakınının banka aracılığıyla yapıldığı, alışlarının tamamının gerçek olduğu, sahte belgelerle alım yapılmış olsaydı dahi bu durumdan satışlarının da sahte olduğu sonucunun çıkarılamayacağı, karşıt inceleme yapılan firmalarca da alışverişin gerçek olduğunun beyan edildiği, alım yaptıkları firmaların sahteci olduğunu bilme imkanlarının bulunmadığı, organizasyonlarının satılan malları teslim edecek çapta olmadığı yönünde bir sonuca ulaşılamadığı, alım yaptıkları firmalar hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarının kendilerine tebliğ edilmediği,

bu durumun savunma haklarını kısıtladığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.