Danıştay 9. Daire E.2022/4504 K.2024/1312

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, ihtirazi kayıtla verilen 2020 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde, 5746 sayılı Araştırma, Geliştirme ve Tasarım Faaliyetlerinin Desteklenmesi Hakkında Kanun'da yer alan AR-GE indirimine ilişkin olarak 2020/Nisan-Haziran ve Temmuz-Eylül geçici vergi dönemlerinde, asgari tam zaman eşdeğer personelin fiilen çalıştırılmadığından bahisle 3.089.476,99-TL tutarındaki Ar-Ge indiriminden yararlandırılmaması nedeniyle fazladan tahakkuk eden kurumlar vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:...

K:... sayılı kararıyla; davacı şirketin, 2020/Nisan-Haziran ve Temmuz-Eylül geçici vergi dönemlerinde tam zamanlı personel çalıştıramamasının pandemi nedeniyle devlet tarafından konulan kısıtlamalardan ve yine devletin sağladığı kısa çalışma ödeneğinden faydalanmaktan kaynaklandığı, ancak, söz konusu dönemlerde davacı tarafından ar-ge faaliyetlerinin durdurulmayıp, işin devam edebileceği kadar yeterli personelin bazen tam, bazen de kısmi çalışmayla devam ettiğinin görüldüğü,

tüm dünyayı etkisi altına alan beklenmeyen bir hastalıktan ötürü, devlet tarafından belirlenen kısıtlamalar ve imkanlardan faydalanan ve bu süreçte de işleri aksamayacak şekilde işçi çalıştırıp faaliyette bulunan şirketin, sırf tam zamanlı işçi çalıştırmadığından bahisle ar-ge indiriminden faydalandırılmamasının hakkaniyete uygun olmayacağı sonucuna varıldığından,

davacı şirketin söz konusu dönemlere isabet eden 3.089.476,99-TL ar-ge indiriminden yaralandırılmaması nedeniyle şirket adına tahakkuk eden kurumlar vergisinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, fazladan tahakkuk eden kurumlar vergisinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

10 Ağustos 2016 tarihli ve 29797 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, Araştırma, Geliştirme ve Tasarım Faaliyetlerinin Desteklenmesine İlişkin Uygulama ve Denetim Yönetmeliğinin 23. maddesinin dördüncü fıkrasında "Herhangi bir üç aylık dönemde asgari Ar-Ge veya tasarım personeli çalıştırma şartını ihlal eden işletmelerin, şartların ihlal edildiği tarihten tekrar sağlandığı tarihe kadar Kanun kapsamında sağlanan destek ve teşviklerden yararlanamayacağı"nın hükme bağlandığı, davacı şirketce, 2020/Nisan-Haziran ve Temmuz-Eylül geçici vergi dönemlerinde asgari Ar-Ge personeli çalıştırma şartı ihlal edildiğinden, 2020 dönemi Kurumlar Vergisi beyannamesine istinaden düzenlenen tahakkuk fişinde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.