Danıştay 9. Daire E.2022/4604 K.2023/3737

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, kayıt ve beyan dışı bıraktığı bir kısım hasılatını şirket ortağına kâr payı olarak dağıttığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, 2016/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen gelir (stopaj) vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; kurum kazancının şirket ortağına dağıtıldığı yönünde yapılmış somut bir tespit bulunmadığı, bu durumda vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin ortaya konulamadığı, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna gerekçesiyle davanın kabulüne, cezalı tarhiyatların kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının, dayandığı hukuki nedenler ve kanuni gerekçesinin uygun bulunduğu,davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının bilerek sahte belge kullanmak suretiyle maliyetlerini arttırdığı ve elde edilen geliri ortağına stopaj yapılmaksızın dağıtıldığının tesbit edildiği, yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.