Danıştay 9. Daire E.2022/4850 K.2023/776

Dava konusu istem: Davacı adına, 2015 ila 2020 yılları için tarh edilen işgal harcı ile bir kat kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda, davalı belediyenin hüküm ve tasarrufunda olan ortak kullanım alanının 2015 yılından itibaren davacı tarafından işgal edildiği tespit edildiğinden bahisle işgal harcı tarh edilmiş ise de, kamusal alanların yalnızca geçici işgali durumunda işgal harcı istenebileceği,

dava konusu işgal harcına konu yerin 2015 yılından itibaren sürekli olarak işgal edildiğine dair 05/08/2020 tarihli yoklama tutanağında somut herhangi bir tespiti bulunmadığı gibi işgal süresinin ne kadar olduğunun ve işgalin belirtilen alanın ne kadarlık kısmında ve ne suretle yapıldığının da açık ve net olarak ortaya konulamadığı görüldüğünden, somut bilgi ve belgeye dayanmaksızın işgalin 2015 yılından itibaren kesintisiz gerçekleştiğinden bahisle geçmişe dönük olarak yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, vergi ziyaı cezalı işgal harcının kaldırılmasına karar verilmiştir

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yoklama memurlarınca düzenlenen yoklama fişiyle işgalin gerçekleştiğinin tespiti üzerine tarh edilen işgal harcında hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.