Danıştay 9. Daire E.2022/875 K.2023/3607

Dava konusu istem: Davacı adına, taşınmaz satışından elde edilen değer artış kazancının kayıt ve beyan dışı bırakıldığından bahisle re'sen tarh edilen 2012 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:.. sayılı kararıyla.

2012 yılında elde edilen değer artış kazancı nedeniyle 01/01/2013 yılında işlemeye başlayan ve zamanaşımı süresinin dolmasından, üç gün önce, matrah takdiri için 28/12/2017 tarihinde takdir komisyonuna sevki üzerine duran, takdir komisyonu kararının vergi dairesine tevdiini izleyen günden itibaren kaldığı yerden işlemeye devam eden zamanaşımı süresi içinde ilgilisine tebliği gerekirken, vergi ceza ihbarnamesinin düzenlenme tarihi olan 13/09/2018 tarihini izleyen 14/09/2018 tarihinde işlemeye başlayan tarh zamanaşımı süresine kalan üç günlük sürenin eklenmesiyle 16/09/2018 tarihinde tebliğ edilmesi gerekirken.

17/09/2018 tarihinde tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, zamanaşımı süresi içinde tarh ve tebliğ edilmemesi nedeniyle zaman aşımına uğrayan 2012 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İstinaf dilekçelerinde belirtilen nedenlerle kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.