Danıştay 9. Daire E.2022/9 K.2023/4754

Dava konusu istem: Davacı adına, 2016 hesap döneminde imalat faaliyeti olmadığı halde varmış gibi sahte fatura kullandığı ve düzenlediği, ticari mal satışlarının ambalaj malzemesi satışı hariç sahte belgeye dayandığı ve ithal ettiği baz yağları belgesiz sattığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporlarına dayanılarak 2016 yılı için re'sen tarh edilen kurumlar vergisi ile 2016/Ocak-Mart, Nisan-Haziran ve Ekim-Aralık dönemlerine ait geçici verginin ve bu vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının 2016 dönemi hesap ve işlemlerinin sahte belge düzenleme organizasyonu kapsamında incelenmesi neticesinde düzenlenen ... tarih ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporu ve bu raporun atıfta bulunduğu özel tüketim vergisi ve sahte belge düzenleme organizasyonu yönünden düzenlenmiş ... tarih ve ...sayılı Görüş ve Öneri Raporu'ndaki tespitlerin birlikte değerlendirilmesinden, alış ve satış yapılan mükelleflerin durumlarının ve bu şirketler hakkında yapılan tespitlerin,

davacının bu organizasyona dahil olduğu ve ürettiğini beyan ettiği ürünleri üretemediğine ilişkin olarak bir sonuca varılması için yeterli olmadığı, ihtilaf konusu ürünlerin üretilemeyeceğine ilişkin olarak davacı nezdinde fiili yoklama ve tespit yapılmadan, ihtilaf konusu ürünler herhangi bir kimyasal analize tabi tutulmadan, üretilip piyasaya sürüldüğü beyan edilen ürünlerin gerekirse karşıt incelemelerle niteliği belirlenmeden, yine ticari ilişkinin tarafları arasındaki ilişki her yönüyle incelenmeden, sözü edilen şekilde yapılan belirlemeler ile hukuken sağlıklı ve doğru sonuçlara ulaşılmasının mümkün olmadığı,

zira davacıyla ilgili ihtilaflı dönemde fiili olarak olumsuz bir tespitte bulunulmadığı, üretim sürecine ilişkin fabrikada sürekli yoklamalar yapıldığı, ürünlerin kimyasal analize sokulduğu ve bir olumsuzluğa rastlanmadığı, işçi sayıları, elektrik sarfiyatı, katık kullanımı ile ilgili ileri sürdüğü hususlar karşısında, vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin, mükellefin organizasyonu yönünden, söz konusu üretimleri yapamayacağına ilişkin olarak bir sonuca varılması için yeterli olmadığından,

dava konusu vergi ve cezalarda hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, dava konusu cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen raporlar doğrultusunda yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.