Danıştay 9. Daire E.2022/963 K.2023/3641

Dava konusu istem: Davacı adına, 2016 yılındaki bir takım alışlarına ilişkin teşvik edici belgelerin ibrazı, ibraz edilmemesi halinde beyanlarında düzenleme yapılacağına dair davalı idarece gönderilen müeyyideli yazıya herhangi bir cevap verilmemesi üzerine tanzim edilen düzeltme fişlerine dayanılarak 2018/ Mayıs, Haziran, Temmuz, Eylül dönemleri için re'sen tarh olunan katma değer vergileri ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasınına kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; sahte belge kullandığı yolunda davacı nezdinde herhangi bir inceleme yapılmadan sahte belge kullanıcısı olarak değerlendirilip beyanlarında düzeltme yapılacağının davalı idarece ihtar edilmesi üzerine, davacı tarafından herhangi bir cevap verilmemesi nedeni ile yapılan dava konusu tarhiyat ve kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İptali istenen işlemde kanun hükümlerine ve idari düzenleyici işlemlere aykırılık olmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.