Danıştay 9. Daire E.2022/970 K.2023/5152

2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Başkanlığı-... VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, banka hesaplarını başkalarına kullandırmak suretiyle komisyon geliri elde ettiğinden bahisle hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen 2014 yılına ilişkin gelir vergisi, 2014 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici vergi ve bunlar üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporunda yer alan tespitlerin değerlendirilmesinden, bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi yönünden, mükellefin 2014 yılında herhangi bir vergi mükellefiyeti bulunmamasına ve ticari faaliyeti olmamasına rağmen banka hesaplarında sürekli eft, havale, çek tahsili vb. şeklinde para transferi işlemleri gerçekleştirdiği, söz konusu dönemde hesabından bu kadar yüksek tutarda para transferi gerçekleştirmesinin iktisadi ve teknik icaplara uygun olmadığı,

davacı tarafından 213 sayılı Kanun'un 3’üncü maddesi çerçevesinde ispat külfeti kendisine düşmesine rağmen banka hesapları üzerinden gerçekleşen para transferlerinin nedenlerine ilişkin olarak inandırıcılıktan uzak beyanları dışında herhangi bir açıklama getirilmediği, para transferlerinin yüksek tutarlı olduğu ve bir çok defa yapıldığı da göz önüne alındığında, davacının faaliyetinin komisyon karşılığı para transferi olduğu sonucuna ulaşıldığından, dava konusu bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı;

geçici vergi ve bu vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının dayanağı olarak gelir vergisi için takdir edilen matrah esas alındığından, Mahkemelerince gelir vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık görülmediğinden, geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasında da hukuka aykırılık görülmediği;

davacı adına düzenlenen vergi/ceza ihbarnamelerinde mahsup dönemi geçmiş geçici vergi aslının Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesi gereğince tahakkuk ettirilmeyeceği, normal vade tarihinden mahsup tarihine kadar geçen süre için sistemde gecikme faizi hesaplanabilmesi için ihbarnamelerde zorunlu olarak yer aldığının belirtilmesi karşısında, davanın açıldığı tarihte ortada dava konusu olabilecek geçici vergi aslı bulunmadığından, uyuşmazlığın bu kısmı yönünden karar verilmesine yer olmadığı;

özel usulsüzlük cezası yönünden de, 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesine göre özel usulsüzlük cezası kesilebilmesi için öncelikle anılan maddede sayılan belgelerin verilmediğinin ve alınmadığının belirlenmesi ve bu belgeleri vermeyen ve almayanların hukuken geçerli bir şekilde saptanması gerekirken, böyle bir tespitin yapılmadığı, vergi inceleme raporunda yapılan yoruma ve varsayıma dayalı olarak ceza kesildiği görüldüğünden, dava konusu özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen karar verilmesine yer olmadığına, kısmen kabulüne, özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

Uzlaşma gününün taraflarına tebliğ edilmemesinin yasaya aykırı olduğu, banka hesaplarına yapılan havalelerin kayıt dışı ticaret kapsamında gerçekleştirildiğine ilişkin bir tespit bulunmadığı gibi, bu ticarete konu malların ne olduğu, miktarı, kime ve ne zaman satıldığı konularında yapılmış bir tespitin de bulunmadığı, banka hesaplarına yapılan havalelerin tek başına kayıt dışı ticaret yapıldığının kanıtı olamayacağı, banka dekontlarında yazılı açıklamaların aksini iddia edenin iddiasını yazılı olarak kanıtlaması gerektiği iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.