Danıştay 9. Daire E.2023/110 K.2023/1509

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2019/Ocak ila Haziran dönemleri için üç kat vergi ziyaı cezalı; 2019/Temmuz ila Aralık dönemleri için tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile vergi inceleme raporundaki tespitlerin tarhiyata konu faturaları sahte olarak nitelendirmeye yeterli olduğu kanaatine varıldığından, anılan rapora dayalı olarak yapılan dava konusu vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı; dava konusu vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uyarınca arttırılan kısmı bakımından ise, tekerrür uygulamasına esas alınan 2019/Mayıs dönemi vergi ziyaı cezasına ilişkin ihbarnamenin davacı şirkete 26/07/2019 tarihinde tebliğ edildiği,

davacı şirket tarafından 371. maddeden yararlanmak amacıyla başvuruda bulunulduğu, söz konusu maddenin şatlarının ihlal edilmesi üzerine vergi dairesince vergi ziyaı cezasının 04/12/2019 tarihinde tahakkukunun verilerek kesinleştirildiğinden 2019 yılını takip eden takvim yılı olan 2020 yılından önce 2019 yılı için kesilen dava konusu vergi ziyaı cezasında tekerrüre esas alınmasında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uyarınca arttırılan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tekerrüre esas alınacak sonraki fiilin ilk fiil için verilen cezanın kesinleşme tarihinden sonraki bir tarihte gerçekleşmiş olmasının yeterli olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosya

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.