Danıştay 9. Daire E.2023/1225 K.2023/3210

Dava konusu istem: Davacı adına, 2018 yılı defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2018/Temmuz dönemi için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen bir ve üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dokuzuncu Dairesince, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan kısmı yönünden verilen bozma kararına uyarak yeniden incelemek suretiyle, davacı adına 2016 yılında kesinleşen 2015/Ocak dönemine ilişkin 858,65-TL ve 2015/Şubat dönemine ilişkin 2.312,15-TL vergi ziyaı cezalarının bulunduğu,

bu halde kesinleşen birden fazla ceza olması durumunda bunlardan tutar itibarıyla en yükseği dikkate alınacağından dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrürüne 2015/Şubat dönemine ilişkin olarak kesilen 2.312,15-TL tutarındaki vergi ziyaı cezasının esas alınacağı sonucuna ulaşıldığından;

davacı adına aynı döneme ilişkin farklı fiiller için bir ve üç kat oranında kesilen cezalara tekerrür hükmünün ayrı ayrı uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmamakla birlikte, tekerrüre esas alınan cezanın 2.312,15-TL tutarında olduğu ve artırım tutarının kesinleşen cezadan fazla olamayacağına yönelik lehe düzenlemenin somut uyuşmazlıkta uygulanması gerektiği anlaşıldığından, artırılan vergi ziyaı cezalarının 2.312,15-TL tutarındaki kısımlarında hukuka aykırılık, fazlaya ilişkin kısımlarında ise hukuka uygunluk görülmediğinden,

davacının istinaf başvurusunun kısmen yazılı gerekçeyle reddine, kısmen kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan miktarlarının 2.312,15-TL'den fazlasına ilişkin kısmı kaldırılarak, bu kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

213 sayılı Kanun'un 339. maddesinde 7338 sayılı Kanun'un 38. maddesiyle yapılan değişikliğin 26/10/2021 tarihinde yürürlüğe girdiği, dava konusu ihbarnamelerin ise daha önceki bir tarihte düzenlenerek tebliğ edildiği, bu nedenle yeni düzenlemenin olayda uygulanamayacağı, 339. maddede geçen "cezanın kesinleştiği tarihi takip eden yılın başından başlamak üzere" ifadesinin tekerrürün uygulanacağı iki veya beş yıllık sürenin sona ereceği tarihin tespitine ilişkin olduğu, ilk fiil için kesilen cezanın kesinleştiği tarihi izleyen yılın başına kadar olan süre içinde de aynı türden ceza kesilmesini gerektiren bir fiilin işlenmesi durumunda cezanın artırımlı olarak uygulanması gerektiği iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.