Danıştay 9. Daire E.2023/1228 K.2024/890

Dava konusu istem: Davacı adına, ihtirazi kayıtla verilen düzeltme beyannamelerine dayanılarak 2018/Temmuz dönemine ilişkin katma değer vergisi, gecikme faizi, damga vergisi ile katma değer vergisi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dokuzuncu Dairesince verilen bozma kararına uyarak dosyayı yeniden incelemek suretiyle; davacı şirketin, 2016/Ekim döneminde fatura aldığı Kartal Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi kimlik numaralı mükellefi ... Çelik İnşaat Pazarlama Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunun incelenmesinden, anılan mükellef tarafından düzenlenen faturaların gerçek ticari muameleye dayanmadığı sonucuna varıldığından dava konusu tahakkuklarda ve kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının ... Çelik İnş. Paz. San. Tic. Ltd. Şti.'den olan alımlarının sahte olduğu belirtilmişse de, bu alımların sahteliği hakkında davacı hakkında düzenlenmiş bir rapor ve somut delil bulunmadığı, ayrıca dosyada mevcut karşıt firma raporu incelendiğinde vergi tekniği raporundaki lehe değerlendirilmelerin dikkate alınmadığı sadece aleyhe hususlar ile davanın reddedildiği; ... Çelik İnş. Paz. San. Tic. Ltd. Şti.'nin ticari faaliyetine devam ettiği, bu faaliyetin gerçek olduğu, şirketlerinin anılan mükelleften gerçekleştirdikleri alımların da gerçek olduğu, bedellerinin ödendiği iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.