Danıştay 9. Daire E.2023/1631 K.2023/2058

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi tekniği raporuna dayanılarak 2016 yılının tüm dönemleri için re'sen tarh edilen geçici vergi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dokuzuncu Dairesince vergi tekniği raporunun tebliğ edilmemesinin esasa etkili şekil hatası olmadığı gerekçesiyle verilen bozma kararına uyarak dosyayı esastan incelemek suretiyle; davaya konu geçici verginin matrah yönünden bağlı olduğu cezalı gelir vergisi tarhiyatına karşı açılan davada Danıştay Dokuzuncu Dairesince verilen bozma kararına uyulmak suretiyle Dairelerinin 26/01/2023 tarih ve E:2022/2180 K:2023/362 sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiği görüldüğünden, dava konusu geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasında da hukuka aykırılık bulunmadığı;

geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi olması ve yıllık olarak beyan edilen matrah üzerinden vergi hesaplanması nedeniyle bir kat vergi ziyaı cezası uygulanması gerektiğinden dava konusu vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı geçici vergi aslı yönünden, Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesinde, mahsup süresi geçtikten sonra kesinleşen geçici vergilerin terkin edileceği hükmüne yer verildiği olayda, davalı iderece yapılmış terkin işlemi bulunmadığı gibi, ihbarnameye geçici verginin tahakkuk ettirilmeyeceğinin yazılmasının da tarhiyatın terkini anlamına gelmeyeceği,

dolayısıyla iş bu davanın tarhiyata karşı açıldığı göz önünde bulundurulduğunda, mahsup süresi geçen geçici vergi tarhiyatında hukuka uygunluk bulunmadığı; uyuşmazlığın, tekerrür hükümleri uygulanmasına ilişkin kısmının incelenmesinden de, vergi ziyaı cezasında tekerrürün dayanağının 04/04/2016 tarihinde tebliğ edilerek ihtilafsız kesinleşen vergi ziyaı cezası olduğu,

2016 yılında kesinleşen cezanın tekerrür uygulamasına esas alınamayacağı bu nedenle vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri nedeniyle artırılan kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kısmen belirtilen gerekçeyle reddine, kısmen kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasına ilişkin kısmı kaldırılarak, bu husus bakımından yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İlk savunma ve istinaf dilekçelerinde belirtilen iddialarla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.