Danıştay 9. Daire E.2023/1769 K.2023/4097

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi tekniği raporuna istinaden alınan takdir komisyonu kararına dayanılarak re’sen tarh edilen 2019 yılı kurumlar vergisi ile 2019/Ekim-Aralık dönemine ilişkin geçici vergi ve bu vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı şirket hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporunda sahte fatura düzenleme fiilinin … tarafından gerçekleştirildiğinden komisyon gelirinin de bu doğrultuda … tarafından elde edildiği kanaatine varılıp anılan şahıs adına mükellefiyet tesis edilerek cezalı tarhiyatın anılan şahıs adına salındığı,

işbu dava konusu cezalı tarhiyatlara dayanak alınan ve 2019 yılı için hazırlanan … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporunda ise davacı şirketin 2019 yılı içerisinde gerçekleştirildiği belirtilen komisyon geliri karşılığı sahte belge düzenleme fiillerinin şirket tarafından gerçekleştirildiğinin kabul edildiği,

… tarih ve … sayılı vergi tekniği raporunda şirketin paravan olarak kurulduğu ve bünyesindeki sahte belge düzenleme fiillerinin … tarafından icra edildiğinin belirtilmesine karşın ilk vergi tekniği raporundan yaklaşık 6 ay sonra 2019 dönemi için tanzim edilen vergi tekniği raporunda sahte belge düzenleme fiili nedeniyle bu kez … adına mükellefiyet tesis edilmediğinin görüldüğü, şirket adına anılan fiiller nedeniyle 2019 vergilendirme dönemi için şirketin takibi gerektiğine ilişkin vergi tekniği raporunda herhangi bir somut tespite de yer verilmediği,

bu noktada birbirini izleyen dönemlerde aynı şirket bünyesinde gerçekleştirilen fiiller hakkında iki ayrı raporda tespit edilen hususlar ve mükellefiyet tesisi hakkındaki varılan sonuçlar yönünden vergi incelemesinin bütünlük arzetmesi gerektiği ve varılan sonuçlar arasında farklılık var ise bunun nedenlerinin somut verilerle ortaya konulması gerekmekte iken,

2019 yılında davacı şirket bünyesinde gerçekleştirildiği belirtilen sahte belge düzenleme fiillerinin sorumlusunun önceki dönemlerden farklı olarak şirketin bizatihi kendisi olduğu sonucuna varılmasına dayanak somut verilere yer verilmeden eksik incelemeye dayalı olarak düzenlenen vergi tekniği raporuna istinaden tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı, geçici vergi aslı yönünden ise;

ihbarnamede geçici vergi aslının 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesi gereğince tahakkuk ettirilmeyeceği ve gecikme faizi hesaplanabilmesi için ihbarnamede zorunlu olarak yer aldığının ifade edildiği, ortada idari davaya konu edilebilecek geçici verginin olmadığının anlaşıldığından davanın geçici vergi aslına ilişkin kısmı yönünden karar verilmesine yer olmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen karar verilmesine yer olmadığına, üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile geçici vergisi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket tarafından ibraz edilmeyen 2019 yılı defter ve belgeleri üzerinden inceleme yapılması mümkün olmadığından, düzenlenen sahte belge tutarının ne olduğu, sahte belge düzenleme karşılığında ne kadar komisyon geliri elde edildiği ve kim tarafından gerçekleştirildiği hususlarının tam olarak tespit edilemediği, bu nedenle de komisyon gelirinin davacı şirket tarafından elde edildiği kanaatiyle davacı adına tarh işleminin yapıldığı, dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.