Danıştay 9. Daire E.2023/2551 K.2024/2283

Dava konusu istem: Davacı adına, serbest bölgede gerçekleştirdiği faaliyetinin üretim ruhsatı kapsamında olmadığından fason hizmet faaliyetine ilişkin elde ettiği kazançlarının serbest bölge istisnası kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı ve beyan edilen serbest bölge kazanç istisnasının geçici vergi matrahına ilave edilmesi gerektiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı 2015/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergilerin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı şirkete ait faaliyet ruhsatının, serbest bölgede yer alan ...

Tekstil İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'ne ait bir üst yapının 29/03/2019 tarihinde davacı şirket tarafından devir alınması nedeniyle düzenlendiği, bu hususun 1 Seri No'lu Kurumlar Vergisi Genel Tebliği'nin 5.12.3.8.2. numaralı "serbest bölgelerde gerçekleşen birleşme ve devir hallerinde istisna uygulaması" başlıklı bölüm uyarınca Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 18 ve 19'uncu maddelerinde belirtilen birleşme ve devir sayılacak hallerden olmaması nedeniyle davacı şirketin 2015 yılında Mersin Serbest Bölge'de gerçekleştirdiği fason hizmet faaliyetinin üretim faaliyet ruhsatı kapsamında olmadığı ve davacı şirket tarafından fason hizmet

faaliyetine ilişkin olarak elde edilen kazançların serbest bölge istisnası kapsamında olmadığından bahisle davacı şirketin kurumlar vergisi istisnasına tabi olmadığı değerlendirilmişse de, davacı şirketin Serbest Bölge içerisinde bildirdiği adreste faaliyet gösterdiği, faaliyetlerinden elde ettiği malları Türkiye'ye satmadığının ve Türkiye'den hammadde almadığının sabit olduğu, Mersin Serbest Bölgesi içerisinde başka firmalara yapılan fason hizmet faaliyeti neticesinde elde edilen ürünün Türkiye'ye gönderilmeden doğrudan ihraç edildiği, bahsi geçen bu hususların davalı idare tarafından da kabul edildiği,

Mersin Serbest Bölgesi'nde faaliyette bulunan davacı şirketin bu bölgede gerçekleştirdiği faaliyetlerinin fason hizmet faaliyeti şeklinde üretim faaliyeti kapsamında olduğu ve serbest bölgede yapılan üretim faaliyetinden elde edilen kazançların da fason hizmet işçilik geliri olsa dahi kurumlar vergisinden istisna olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, cezalı tarhiyatların kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda davacının serbest bölgede gerçekleştirdiği fason hizmet faaliyetinin üretim faaliyet ruhsatı kapsamında olmadığının, davacının fason üretimden elde ettiği kazançların istisna kapsamında değerlendirilmesinin mümkün bulunmadığı, dava konusu cezalı tarhiyatların hukuka uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.