Danıştay 9. Daire E.2023/2770 K.2023/3339

Dava konusu istem:Davacı adına, belgesiz motorin satışı yaptığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca re'sen tarh edilen 2014/Nisan-Haziran dönemi bir kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Danıştay Dördüncü Dairesince verilen bozma kararına uyarak dosyayı yeniden incelemek suretiyle; davacı şirketin 2013 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucu, motorin satış kazancının bir kısmını kayıt dışı bırakmak suretiyle kurum kazancını noksan beyan ettiği görüşüyle bulunan matrah esas alınarak, adına 2013 yılı için re'sen tarhedilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisine karşı açılan davanın kabulüne yönelik Vergi Mahkemesi kararına karşı yapılan davalı idare istinaf başvurusunun.

Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi yönünden reddine karar verildiği görüldüğünden, yargı kararıyla varlığı tespit edilen kayıt dışı kazancın ortaklara dağıtılmadığı ve kurum bünyesinde kaldığı hususu davacı tarafından hukuken geçerli olacak şekilde ispat edilemediği, davacı adına, bu kazancın ortaklara dağıtıldığının kabulü gerektiği, 193 sayılı Kanun'un 94/6-b-i maddesi uyarınca, 2014/Nisan-Haziran dönemi için yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ihbarnamelerin dayanağı raporun tamamen varsayıma dayalı olarak düzenlendiği, raporda elde edildiği iddia edilen kazanca yönelik somut tespitler yapılmadığı, petrol istasyonunda bulunan tüm tankların ve satış pompalarının mühürlü olduğundan dolayı ticari faaliyetinin tamamen durduğu ve halen de petrol istasyonunun kapalı durumda bulunduğu, bu nedenle beyannamelerinin boş olarak verildiği, emsal kararlarda da görüleceği üzere somut tespit olmadan tarhiyat yapılmasının hukuka aykırı olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı adına, belgesiz motorin satışı yaptığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca re'sen tarh edilen 2014/Nisan-Haziran dönemi bir kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması

İLGİLİ MEVZUAT

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 30. maddesinin 1. fıkrasında re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi inceleme yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlandıktan sonra,

aynı maddenin 2. fıkrasının 4 numaralı bendinde, defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların, vergi matrahının doğru ve kesin olarak tespitine imkan vermeyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olması dolayısıyla ihticaca salih bulunmaması hali re’sen tarh nedeni olarak kabul edilmiş olup, aynı Kanunun 134. maddesinde de vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak tespit etmek ve sağlamak olduğu düzenlenmiştir.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 75. maddesinin 1. fıkrasında, sahibinin ticari, zirai veya mesleki faaliyeti dışında nakdi sermaye veya para ile temsil edilen değerlerden müteşekkil sermaye dolayısıyla elde ettiği kâr payı, faiz, kira ve benzeri iratların menkul sermaye iradı olduğu; ikinci fıkrasında, kaynağı ne olursa olsun maddede tahdidi olarak sayılan iratların menkul sermaye iradı sayılacağı; 94/6-b-i maddesinde ise tam mükellef kurumlar tarafından, tam mükellef gerçek kişilere, gelir ve kurumlar vergisi mükellefi olmayanlara ve bu vergilerden muaf olanlara dağıtılan, 75. maddenin ikinci fıkrasının (1), (2) ve (3) numaralı bentlerinde yazılı kâr paylarından istihkak sahiplerinin gelir vergilerine mahsuben tevkifat yapmaya mecbur oldukları belirtilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Yukarıdaki kanun maddelerinin değerlendirilmesinden, kurum kazançları üzerinden tevkifat yapılabilmesi için kurum kazancından doğan kârın ortaklara dağıtılmış olması gerekmektedir. Olayda, her ne kadar davacı şirket hakkında düzenlenen inceleme raporuna göre kayıt dışı bırakılmış bir matrah farkı tespit edilmiş ise de, davacının söz konusu incelemeye göre beyan dışı bırakıldığı ileri sürülen kârını ortaklarına dağıttığı hususunda inceleme elemanı ya da idarece yapılmış somut bir tespit bulunmadığından, dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinde ve davayı reddeden Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.