Danıştay 9. Daire E.2023/4509 K.2024/1856

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, bir kısım hasılata ilişkin fatura düzenlenmemesi suretiyle elde edilen kazancın kayıt ve beyan dışı bırakıldığı ve dönem sonu stoklarının düşük değerlendirilmesi nedeniyle maliyetinin yüksek hesaplanması sonucu kurumlar vergisi matrahının eksik beyan edildiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016/Ekim-Aralık dönemi için re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; geçici vergi aslı yönünden; her ne kadar, mahsup dönemi geçmiş geçici verginin 193 sayılı Kanun'un mükerrer 120. maddesi hükmü uyarınca tahakkuk ettirilmeyeceği, normal vade tarihinden mahsup tarihine kadar geçen süre için sistemde gecikme faizi hesaplanabilmesi için ihbarnamede zorunlu olarak yer aldığı açıklamasına yer verilerek ihbarname tebliğ edilmiş ise de,

bu açıklamanın ihbarnamede gösterilmiş olan geçici verginin tarh edilmiş olduğu gerçeğini değiştirmediği ve yıllık olarak verilen vergiye mahsuben peşin alınan vergi niteliğindeki geçici verginin mahsup süresi geçmiş olduğundan, aslının tarh edilmemesi yalnızca üzerinden vergi zıyaı cezası kesilmesi gerektiğinden, dava konusu kurumlar geçici vergisi aslında hukuka uyarlık görülmediği, geçici vergi aslı üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası yönünden; dava konusu geçici verginin ait olduğu 2016 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatının kaldırılması istemiyle açılan davanın;

davacı şirketin, bir kısım satışları için fatura düzenlemeyerek kurum kazancını beyan dışı bırakmak ve dönem sonu stoklarını olması gerekenden düşük değerleyerek maliyetini yüksek hesaplamak suretiyle kurumlar vergisi matrahını eksik beyan ettiği sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle reddine karar verildiği ve geçici verginin yıllık vergiye mahsuben alınan peşin bir vergi olması nedeniyle uyuşmazlık konusu döneme ilişkin olarak yol açılan geçici vergi kaybından dolayı kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu geçici vergi aslının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu ile bir kısım hasılatının kayıt ve beyan dışı bırakıldığının ve dönem sonu stoklarının düşük değerlendirildiğinin tespit edildiği, yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısımlarının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.