Danıştay 9. Daire E.2023/4633 K.2024/1269

Dava konusu istem: Davacı adına, 2014 yılına ilişkin defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2014/Nisan ilâ Aralık dönemlerine ilişkin katma değer vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasınınn kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı tarafından defter ve belgelerinin ibraz için hazır bulunduğunun belirtilmesi üzerine, ara kararıyla, davalı idareden ilgili defter ve belgelerin incelenmesi ve davacının alış yaptığı firmalar hakkında olumsuz tespit bulunanların belirlenmesi, bu tespitlere ilişkin belgelerin Mahkemelerine ibrazının istenilmesi üzerine,

cevaben tanzim olunan görüş ve öneri raporunda, davacı tarafından, sahte belge düzenlediği hususunda hakkında vergi tekniği raporu bulunan ... tarafından adına düzenlenen katma değer vergisi dahil toplam 65.00,00-TL değerindeki sahte faturayı yasal defterlerine kaydederek 9.915,22-TL katma değer vergisinin indirim konusu yapıldığı, davacının indirim konusu yapabileceği katma değer vergilerinin dayanağı belgeleri yasal süresi içerisinde ve mücbir sebep göstermeksizin vergi incelemesine ibraz etmediği,

3065 Sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu uyarınca katma değer vergisi indirimlerinin tümünün reddinin yerinde olduğu tespit ve değerlendirmelerine yer verildiği; davacıya sahte fatura düzenlediği belirtilen mükellef hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun incelenmesinden, gerçek bir ticari faaliyeti bulunmaksızın komisyon geliri elde etme amacını matuf sahte fatura düzenlediği sonuç ve kanaatine varıldığı;

görüş ve öneri raporuna göre, sahte fatura düzenleyicisi olduğu kanaatine varılan söz konusu mükellef tarafından davacı adına tanzim olunan faturalara isabet eden katma değer vergisi indirimlerinin reddedilmesi ve ilgili dönem indirilecek katma değer vergisi tutarından çıkarılması suretiyle yeniden düzenlenen 2014 yılı katma değer vergisi beyan tablosuna göre ödenmesi gereken katma değer vergisi tutarının 0,00-TL olduğu dikkate alındığında,

davacının anılan döneme ait katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının 2014 yılı defter ve belgelerini ibraz etmemesi nedeniyle tarhiyat yapıldığı, vergi ziyaına 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine giren fiillerle sebebiyet verildiğinden fark katma değer vergileri için mükellef adına, aynı Kanunun 341 ve 344/2. maddesi gereğince üç kat vergi ziyaı cezası kesildiği, düzeltilen 2014 vergilendirme dönemi katma değer vergisi beyanlarına göre, mükellefin 2014/Aralık döneminden 2015/Ocak dönemine devreden katma değer vergisi tutarının 0,00-TL olarak dikkate alınması ve mükellefin izleyen dönemlere ait katma değer vergisi beyanlarının düzeltilmesi, düzeltme sonucunda ödenecek katma değer vergisi çıktığı dönemlerde üç kat vergi ziyaı cezası kesilmesi gerektiği yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.