Danıştay 9. Daire E.2023/4737 K.2024/2296

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği ve bir kısım araç alım- satımından elde ettiği gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen, 2017 yılı kurumlar vergisi ve 2017/Ocak-Mart, Nisan-Haziran ve Temmuz-Eylül dönemlerine ait geçici vergiler ile bu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle bir ve üç kat kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı şirketin 2016 ve 2017 yılları yasal defter ve belgelerin incelenmesi neticesinde hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin incelenmesi sonucu, davacı adına 2017 yılına ilişkin olarak re'sen tarh edilen bir ve üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile geçici vergiler üzerinden bir kat kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık görülmediği,

geçici vergi üzerinden ceza kesilmesi hukuka uygun ise de yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi niteliği taşıdığından geçici vergi nedeniyle yol açılan vergi kaybından dolayı geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezalarının bir katı aşan kısımlarında ve mahsup dönemi geçmiş olan geçici vergi aslının aranılmaması gerektiğinden, dava konusu geçici vergilerde hukuka uyarlık bulunmadığı, vergi ziyaı cezalarına uygulanan tekerrürün dayanağı cezanın 2016/Mart dönemine ait olup, 04/11/2017 tarihinde tebliğ edilerek,

21/12/2017 tarihinde kesinleştiği görüldüğünden, tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, geçici vergi aslı ile geçici vergi üzerinden kesilen cezanın bir katı aşan kısmının ve vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uyarınca artırılan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idarece ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın temyize konu hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.