Danıştay 9. Daire E.2023/4927 K.2024/1196

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, bir kısım alışlarını sahte fatura ile belgelendirdiği ve ilgili dönem beyanlarına dahil etmek suretiyle muhasebeleştirdiği söz konusu fatura tutarlarının gider hesaplarından çıkarılması gerektiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017 yılına ilişkin olarak tarh edilen kurumlar vergisi ile 2017/Ocak-Mart, Nisan- Haziran, Temmuz- Eylül, Ekim- Aralık dönemlerine ilişkin geçici verginin ve bu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri uygulanarak üç kat kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; hakkında sahte belge düzenlediği yönünde vergi tekniği raporu bulunan ... Otomotiv ve Nakliye San. Tic. Ltd.Şti, ... Prodüksiyon İnşaat Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şti, ... İç ve Dış Tic. A.Ş., ... İnşaat Malzemeleri Metal İç ve Dış Tic. Ltd. Şti., ... İnşaat Otomotiv Madencilik Gıda Deri Metal Turizm San ve Tic. Ltd.

Şti. tarafından davacıya düzenlenen faturaların sahte olduğunun ve davacının bu faturaları bilerek kullandığından bahisle tarh edilen katma değer vergilerinin kaldırılmasına yönelik davanın Mahkemelerince ... tarih, E:..., K:... sayılı kararı ile reddedildiği, davacı şirket hakkında düzenlenen... tarih ve ... sayılı vergi inceleme raporunun değerlendirilmesinden;

vergi incelemesiyle sektörel kârlılık oranlarının araştırılmak suretiyle ticaret odaları tarafından belirlenerek kabul edilen oranlar üzerinden maliyet bedellerinin dolayısıyla kurumlar vergisi matrahının bulunması gerekirken, bu yönde herhangi bir araştırma yapılmadan ve kârlılık oranı %46 olarak alınarak maliyet oranlarının daha düşük gösterilmesi elde edilecek kârın yüksek çıkmasına sebebiyet vereceğinden, ortalama kârlılık oranının %40 alınması nedeninin ortaya konulmadan, eksik inceleme ve araştırma neticesinde yapılan cezalı kurumlar vergisi tarhiyatında hukuka uyarlılık görülmediği;

geçici verginin matrah yönünden bağlı olduğu kurumlar vergisinde hukuka uygunluk bulunmadığından, belirtilen kurumlar vergisine bağlı olan geçici vergi ve bu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle üç kat kesilen vergi ziyaı cezalarında da hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu cezalı tarhiyatların kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi inceleme raporuyla giderleştirilen 2.704.715,41TL'nin kurumlar vergisi matrahına ilave edilecek tutar olarak tespit edildiği, vergi tekniği raporuyla ... Kimya Otomotiv ve Nakliye San. Tic. Ltd.Şti, ... Malzemeleri Metal İç ve Dış Tic. Ltd. Şti., ... Otomotiv Madencilik Gıda Deri Metal Turizm San ve Tic. Ltd. Şti., ... Prodüksiyon İnşaat Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şti, ... İç ve Dış Tic. A.Ş.'den alınan hizmet faturalarının gerçek bir işleme dayanmadığının tespit edildiği karlılık oranıyla ilgili gerekli inceleme ve araştırma yapıldığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.