Danıştay 9. Daire E.2023/5036 K.2024/2188

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, Şirinyer Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi numaralı mükellefi ...’dan aldığı faturaların sahte olduğu yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen 2014/Kasım, Aralık dönemlerine ilişkin katma değer vergisi ve kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; ... hakkında düzenlenen...tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin incelenmesi sonucunda, anılan mükellefin düzenlediği faturaların sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı olduğu ve davacıya düzenlenen faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayanmadığı hususunun ortaya koyulduğu görüldüğünden, adı geçen mükelleften alınan faturalar nedeniyle tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

...'dan alınan fatura konusu emtianın gerçekten alındığı, ödemelerin banka kanalıyla yapıldığı, cezalı tarhiyatın somut verilere dayanmadığı, vergilendirme işlemi yapan idarenin şüphe ve varsayıma dayanarak hareket etmesinin hukuka aykırı olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.