Danıştay 9. Daire E.2023/5184 K.2024/2317

Dava konusu istem: Asıl borçlu ... Medya Petrol Reklam Otomotiv İnşaat Elektronik Gıda Tekstil İthalat İhracat İmalat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nin borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:... K...sayılı kararıyla; şirket ortaklığından ve kanuni temsilcilik görevinden 28/03/2012 tarihinde ayrılan ve şirketle ilgilisi kalmayan davacının, 2014 yılında yapılan vergi incelemesine esas olmak üzere, asıl borçlu şirketten istenilen defter ve belgeleri ibraz etmesi mümkün olmadığından ve kanuni temsilcilik görevini yerine getirmediğinden bahsedilemeyeceği için söz konusu borçlardan kanuni temsilci sıfatıyla sorumlu tutulamayacağından dava konusu ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Amme alacağının doğduğu ve ödenmesi gerektiği zamanlarda ortak ve kanuni temsilcilerin farklı şahıslar olması durumunda hem eski hem yeni temsilcinin sorumluluğun söz konusu olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.