Danıştay 9. Daire E.2023/524 K.2023/2265

Dava konusu istem: Davacı adına, ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla hükmedilen karar ve ilam harcının tahsili için düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin 243.245,00-TL'lık kısmının ve bu kısma bağlı olarak tahakkuk ettirilen gecikme zammının iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; olayda, dava konusu ödeme emri içeriği yargı harcının dayanağını oluşturan, Mahkeme kararının, … Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi'nin … tarihli ve E:…, K:… sayılı kararı ile kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, bu karar üzerine, dosyanın, Mahkemenin … sayılı esasına kaydedildiği ve halen derdest olduğunun görülmesi karşısında, ortada tahsil edilmesi gereken bir yargı harcı bulunduğundan söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, ödeme emrinin, dava konusu 243.245,00-TL'lik kısmının ve bu kısma bağlı olarak tahakkuk ettirilen gecikme zammının iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdarece yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.