Danıştay 9. Daire E.2023/5273 K.2024/993

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi tekniği raporu dikkate alınmak suretiyle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2018/Ocak-Ekim dönemleri için re’sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... K:...sayılı kararıyla; uyuşmazlığın çözümünün, davacı şirketin 2018 yılında düzenlediği tüm faturaların komisyon karşılığı düzenlenen sahte faturalar olup olmadığının açıklığa kavuşturulmasına bağlı olduğu.

Mahkemelerinin... tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla, yükümlü şirketin anılan hesap döneminde gerçek hiçbir faaliyetinin bulunmadığı ve düzenlediği tüm faturaların sahte olduğu yönünde yeterli ve somut tespit bulunmadığı sonucuna varıldığından, uyuşmazlık konusu hesap döneminde sahte belge düzenleme faaliyetiyle iştigal ettiğinden bahisle takdir komisyonunca belirlenen matrah üzerinden davacı adına tarh edilen katma değer vergisinde ve kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, cezalı tarhiyatların kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Önceki açıklamaları ile dosyada bulunan bilgi ve belgeler kapsamında kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan, Vergi Mahkemesi kararında atıf yapılan karar, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 29/02/2024 tarih ve E:2023/5267, K:2024/992 sayılı kararıyla onanarak kesinleşmiştir.