Danıştay 9. Daire E.2023/5321 K.2024/1634

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, düzenlediği bir kısım faturaların sahte belge olarak değerlendirilmesi gerektiği, yaptığı bir kısım alımlarının da sahte faturalara dayandığı yolunda düzenlenen vergi tekniği raporu ile vergi inceleme raporlarına dayanılarak 2017 yılı için re'sen tarh edilen kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:...

K:... sayılı kararıyla; davacı şirketin 2016 yılında kullandığı sahte faturalardan kaynaklandığı halde şirketin 2017 yılı maliyetlerine dahil edildiği belirtilen tutar açısından; davacı şirketin 2016 yılı defter ve belgelerinin kısmen sahte belge düzenleme nedeniyle incelenmesi sonucu hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi inceleme raporuna istinaden 2016 yılına ilişkin olarak re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması için açılan davada Mahkemelerinin... tarih ve E...., K.... sayılı kararında,

varsayıma dayalı olarak belirlenen matrah farkı üzerinden davacı adına vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatı yapılmasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği ve kararın kesinleştiği aynı değerlendirmenin 2017 yılı kurumlar vergisi matrahı için de yapılması gerektiği sonucuna varıldığı; davacı şirketin 2017 yılı hesap döneminde sahte fatura ile belgelendirdiği ve "621-Satılan Ticari Mallar Maliyeti" hesabına yansıtarak kanuni defterlerine kaydettiği ve ilgili dönemlerde beyan ettiği belirtilen tutar açısından; davacı şirkete fatura düzenleyen ...

Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün ... vergi kimlik numaralı mükellefi ... İnşaat Petrol Ürün. Nak. Mim. San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen... tarih ve... sayılı vergi tekniği raporu ile ...

Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün ... ... vergi kimlik numaralı mükellefi ...hakkında düzenlenen... tarih ve... sayılı vergi tekniği raporunda belirtilen tespitlerin değerlendirilmesinden, davacıya düzenledikleri faturaların herhangi bir mal veya hizmet karşılığı olmaksızın komisyon karşılığı düzenlenen sahte fatura olduğu sonucuna ulaşıldığı; davacı şirketin 2017 yılı hesap döneminde düzenlediği iddia edilen ... Seri ve ... - ...

No'lu irsaliyeli faturalardan kaynaklandığı belirtilen ve matraha eklenen komisyon geliri açısından ise; davacı şirket hakkında düzenlenen... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda yer verilen tespitlerin değerlendirilmesinden davacının yasal defter ve belgeleri arasında yer almayan ancak sahte olarak düzenlendiği anlaşılan söz konusu faturaların, davacı şirketin bilgisi dışında bastırılıp kullanıldığı sonucuna varıldığından, davacı şirketin bu faturaları komisyon karşılığı düzenlediğinden bahisle söz konusu gelirin matraha eklenmesi yoluyla davacı adına cezalı kurumlar vergisi tarhiyatı yapılmasında hukuka uygunluk görülmediği;

davacı şirketin 2016 yılında kullandığı sahte faturalardan kaynaklandığı halde 2017 yılı maliyetlerine dahil edildiği belirtilen tutar ile 2017 yılı hesap döneminde sahte fatura ile belgelendirdiği ve "621-Satılan Ticari Mallar Maliyeti" hesabına yansıtarak kanuni defterlerine kaydettiği ve ilgili dönemlerde beyan ettiği belirtilen toplam 120.603,50-TL'lik tutarının tamamının ilgili hesaptan tenzili yoluyla şirketin 2017 yılı gelir tablosu ve kurumlar vergisi beyannamesinin re'sen düzeltilmesi suretiyle matrah farkı belirlenmiş ise de;

somut olayda vergi inceleme elemanı tarafından 2016 ve 2017 yılı satışları gerçek kabul edilen mükellef kurumun, 2017 yılında maliyetlerine yansıttığı tespit edilen tutarın maliyetlerinden çıkarılmasından sonra, 2017 yılı satış maliyetlerinin ve şirketin karlılık oranının araştırılarak tarhiyata konu vergi matrahının belirlenmesi gerekirken bu yola gidilmeden varsayıma dayalı olarak belirlenen matrah farkı üzerinden davacı adına vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatı yapılmasında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Savunma dilekçesinde belirtilen iddialarla kararın bozulması istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.