Danıştay 9. Daire E.2023/5343 K.2024/2190

Gıda Mobilya ve Dekorasyon Dayanıklı Tüketim Malları Tic. Ltd. Şti. VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, aleyhe olan kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem:Davacı şirket adına, sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen 2016 ve 2017 yıllarına ilişkin kurumlar vergisi, 2016 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici vergi, 2017/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül dönemlerine ilişkin geçici vergi ve bu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı şirket hakkında düzenlenen... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda yer verilen tespitlerin değerlendirilmesinden, davacı tarafından 2016 ve 2017 yıllarında düzenlenen faturaların, gerçek bir ticari faaliyete dayanmayan sahte belgeler niteliğinde olduğu sonuç ve kanaatine varıldığından, davacı şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarına istinaden dava konusu dönemler için yapılan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve geçici vergi tarhiyatlarında hukuka aykırılık görülmediği,vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılan kısmına gelince;

tekerrürün dayanağı cezanın 26/04/2014 tarihinde kesinleştiğinden izleyen 2015 yılından itibaren tekerrür uygulamasına esas alınabileceğinden, dava konusu cezaların da 2016 ve 2017 yıllarına ilişkin olması nedeniyle tekerrür uygulanmasındada hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından, istinaf dilekçesinde ileri sürülen iddialar, mahkeme kararının, kurumlar vergisi tarh edilmesine ve bu vergi tutarı üzerinden tekerrür hükümleri de uygulanarak üç kat vergi ziyaı cezası kesilmesine ve geçici vergi tutarları üzerinden tekerrür hükümleri de uygulanarak bir kat vergi ziyaı cezası kesilmesine ilişkin kısımları yönünden davanın reddi yolundaki hüküm fıkralarının kaldırılmasını gerektirecek nitelikte olmadığı,

Mahkeme kararının, geçici vergi asılları ve geçici vergi tutarları üzerinden tekerrür hükümleri de uygulanarak kesilen ve bir katı aşan vergi ziyaı cezaları yönünden davanın reddine dair hüküm fıkrasına yönelik istinaf başvurusu yönünden ise, geçici vergi aslının, mahsup dönemi geçtiğinden kaldırılması gerektiği; öte yandan, yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi nedeniyle yol açılan vergi kaybından dolayı bir kat ceza kesilmesi gerektiğinden;

mahkeme kararının, geçici vergi asılları ve bu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri de uygulanarak kesilen ve bir katı aşan vergi ziyaı cezası yönünden davanın reddine dair hüküm fıkralarında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun kısmen reddine, kısmen kabulüne,

geçici vergi aslı ile geçici vergi üzerinden tekerrür hükümleri de uygulanarak kesilen iki kat vergi ziyaı cezasına yönellik istinaf başvurusunun kabulü ile bu kısma ilişkin kararın kaldırılmasına ve geçici vergi aslı ile geçici vergi üzerinden tekerrür hükümleri de uygulanarak kesilen ve bir katı aşan vergi ziyaı cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, sahte fatura düzenlediğinin tespiti edildiği, bunun üzerine elde edilen komisyon geliri üzerinden ilgili dönemler için gerçekleştirilen cezalı tarhiyatların hukuka uygun olduğu iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.