KÜNYE
Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2023/5417 E., 2024/1169 K.·T.C. Danıştay Dokuzuncu Daire
- Karar tarihi
- 7 Mart 2024
- Esas No
- 2023/5417
- Karar No
- 2024/1169
- Temyiz eden (davalı)
- ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ... Nak. İnş. Tur. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti.
- İstemin konusu
- ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
561 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımı yapıldığı ve üyeliği zorunlu olmayan derneğe ödenen aidatların gider yazıldığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2018 yılı kurumlar vergisi ve bu vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:...
K:... sayılı kararıyla; olayda, davacı şirketin emsallere uygunluk ilkesine aykırı bir şekilde komisyon faturası düzenlemek suretiyle transfer fiyatlandırması yoluyla ortaklara örtülü kazanç dağıtımı yaptığı ileri sürülmüş ise de, ortaklar adına düzenlenen faturalarda da %8 oranda komisyon geliri alındığını gösteren faturaların bulunduğu, fark vergi matrahı belirlenirken sadece ortaklara düzenlenen faturaların sayısı ve tutarlarının dikkate alındığı, ürünlerin cinsleri hususunda bir belirlemede bulunulmadığı,
hangi ürünlerin satıldığına ve gelir elde edildiğine dair bir kıyaslama yapılmadan, satılan ürünlerin dayanıklılık ve tazeliğini koruma sürelerinin farklı olabileceğine, yürütülen işin doğasından kaynaklanan riskine dair inceleme ve değerlendirme yapılmadan varsayıma ve eksik incelemeye dayalı işlem tesis edildiği sonucuna ulaşıldığından dava konusu cezalı tarhiyatın bu kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı, tarhiyatın derneğe ödenen aidatlara ilişkin kısmı yönünden, boş kasaların konulabileceği yer temini için derneğe üye olunup aidat ödendiği,
belirtilen derneğe yapılan aidat ödemesinin zorunluluğunu ortaya koyan yasal bir düzenlemenin bulunmadığı ve aidat ödemelerinin kanunen kabul edilmeyen gider olarak kaydedilmesi gerektiğinden bahisle vergilendirmeye tabi tutulmasında yasal isabetsizlik bulunmadığı sonucuna ulaşıldığından dava konusu cezalı tarhiyatın bu kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı,
davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasında da hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu cezalı tarhiyatın, transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımına isabet eden kısmı ile özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı şirket adına tesis edilen işlemlerde yasal isabetsizlik bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 9. Daire, E. 2023/5417, K. 2024/1169, 7 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama