Danıştay 9. Daire E.2023/5438 K.2024/2127

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle elde ettiği komisyon gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen 2016 yılı kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunun değerlendirilmesinden, davacının 2016 yılında 4 çalışanı olması, inceleme dönemine ilişkin olarak yapılmış olumsuz bir yoklama ve tespit bulunmaması,

fatura düzenlemiş olduğu mükelleflerle olan ticari ilişkisinin ve yapılan ödemelerin gerçek olmadığının somut tespitlerle ortaya konulamamış olması karşısında, vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyetinin esas olduğu kuralı gereği, davacının sahte fatura ticareti ile uğraştığı hususunun somut tespitlere dayalı olarak açık bir şekilde ortaya konulamadığı sonucuna varıldığından,

eksik incelemeye dayalı vergi tekniği raporuna istinaden düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca belirlenen dönem matrahı üzerinden davacı adına tarh edilen kurumlar vergisinde ve kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında yeterli inceleme yapılarak sahte fatura ticareti yaptığı somut tespitlerle ortaya konulduğundan yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.