Danıştay 9. Daire E.2023/5515 K.2024/1012

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2 nolu ihbarname içeriği borçların tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin...tarih ve E:... K:... sayılı kararıyla; dava konusu ödeme emrinin, 9. ve 10. sırasında 2014/Ekim-Aralık dönemi geçici vergi aslı ile gecikme faizi yönünden. Mahkemelerinin kararlarına istinaden 2 nolu ihbarnamelerin düzenlendiği ve usulüne uygun tebliğ edildiği görülmüş ise de, söz konusu 2 nolu ihbarnamelerin dayanağı Mahkemelerinin ... tarih E:...

K:... sayılı kararında, ''2014/Ekim-Aralık dönemine ilişkin geçici vergi aslı ile geçici vergi aslı üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılan kısmının kaldırılmasına, geçici vergi aslı üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının onanmasına'' karar verilmesine karşın, karar üzerine düzenlenen 2 nolu ihbarnamede sadece tekerrürün kaldırıldığı, geçici vergi aslının kaldırılmadığı, ayrıca geçici vergi üzerinden gecikme faizi hesaplandığı,

20/09/2019 düzenleme tarihli tahakkuk fişi ile geçici verginin terkin edildiği görülmesine karşın, 24/12/2019 düzenleme tarihli dava konusu ödeme emrinde geçici vergi aslı ile gecikme faizinin yansıtıldığı görüldüğünden ödeme emrinin bu kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı; dava konusu ödeme emrinin 13. ve 14. sırasında yer alan özel usulsüzlük cezası ile yargı harcı yönünden. Mahkemelerinin... tarih E:...

K:... sayılı kararı ile ''davanın kısmen kabul kısmen reddine, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde edildiğinden kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına, baz yağların satışı nedeni ile fatura düzenlemediğinden bahisle kesilen özel usulsüzlük cezasının onanmasına'' karar verildiği, anılan karar üzerine 2 nolu ihbarnamenin düzenlendiği, söz konusu karara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine, ...

Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesi'nin...tarih E:..., K:... sayılı kararı ile davacı istinaf başvurusunun kabulüne, Vergi Mahkemelerinin kararının ''redde ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına'' karar verildiği görüldüğünden, Mahkemelerinin ... tarih E:...

K:... sayılı kararına istinaden düzenlenen 2 nolu ihbarnamenin dayanaksız kaldığı, bu sebeple ödeme emrinin bu kısımlarında da hukuka uyarlık bulunmadığı; ödeme emrinin kalan kısmında ise hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, ödeme emrinin (9 ve 10. sırasında yer alan) geçici vergi aslı ve gecikme faizi ile (13 ve 14. sırasında yer alan) özel usulsüzlük cezası ve yargı harcına ilişkin kısmının iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emrinin 10, 13 ve 14. sıralarında yer alan vergi borçları yönünden verilen kararın hukuka uygun olduğu; ödeme emrinin 9. sırasında yer alan 2014/Ekim-Aralık dönemi geçici vergi aslı üzerinden hesaplanan gecikme faizi yönünden. Mahkemece, geçici vergi aslı ile birlikte gecikme faizi de kaldırılmış ise de.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesinde, mahsup süresi geçtikten sonra kesinleşen geçici vergilerin terkin edileceği, ancak gecikme faizi ve cezanın tahsil edileceği hüküm altına alındığından, dava konusu ödeme emrinin geçici vergi aslı üzerinden hesaplanan gecikme faizine ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı istinaf başvurusunun kısmen reddine, kısmen kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının bu hususa ilişkin kısmının kaldırılmasına ödeme emrinin 2014/Ekim-Aralık dönemi geçici vergi aslı üzerinden hesaplanan gecikme faizine ilişkin kısmı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Aslı aranmayan geçici vergi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği, ödeme emrinin hukuka uygun olduğu iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.