KÜNYE
Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2023/5556 E., 2024/2219 K.·T.C. Danıştay Dokuzuncu Daire
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2024
- Esas No
- 2023/5556
- Karar No
- 2024/2219
- Temyiz edenler
- 1- (DAVALI) ... Vergi Dairesi Başkanlığı -... (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
624 kelime·3 dk okuma·9 bölüm
2- (DAVACI) ... Çelik Eşya Sanayi ve Ticaret A.Ş. VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU
... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2016 yılına ilişkin defter ve belgelerin ibraz edilmediği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2016/Ocak-Aralık dönemlere ait katma değer vergisi ile 2016/Ocak-Mayıs dönemleri için üç kat; 2016/Haziran-Aralık dönemleri için tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle üç kat kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...
Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden; her ne kadar davacı tarafından, 2016 yılı defter ve belgelerinin başka bir vergi incelemesi nedeniyle vergi inceleme elemanına ibraz edildiği ve henüz vergi inceleme elemanının defterleri kendisine iade etmediği ileri sürülmekteyse de, davacı şirket tarafından bu durumun ispatı için delil olarak dosyaya sunulan 18/08/2017 tarihli karşıt tespit tutanağının incelenmesinden, 2016 yılı defterlerinin vergi inceleme elemanı tarafından teslim alınmadığı,
talep edilen defter ve belgelerin vergi müfettiş yardımcısı ile birlikte incelendiği ve 18/08/2017 tarihli tutanağın düzenlendiği görüldüğünden, defter ve belge isteme yazısının tebliğ edildiği tarihte defterlerin vergi inceleme elemanında bulunduğu hususunun ispatlanamadığından davacının bu iddiasına itibar edilmediği, mükelleflerin yüklendiği katma değer vergilerini indirim konusu yapabilmesi için verginin fatura ve benzeri belgelerde ayrıca gösterilmesi ve söz konusu belgelerin kanuni defterlere kaydedilmesini gerektirdiğinden,
davacı şirketin 2016 yılı yasal defter ve belgelerinin vergi incelemesi için ibraz edilmemesi nedeniyle yapılan cezalı tarhiyatın bu kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmı yönünden ise; tekerrüre esas alınan ceza 2016 yılında kesinleştiğinden, vergi ziyaı cezasının bu kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu, kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI
DAVACININ İDDİALARI
2016 yılına ilişkin defterlerin karşıt inceleme sonrası geri verilmediği, gelir ve gider belgelerinin mevcut olduğu ve bilgisayar ortamında tutulan defter çıktıları ile birlikte istenilmesi halinde ibraz edilebileceği iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
DAVALININ İDDİALARI
Cezanın kesinleştiği tarihi takip eden zaman dilimi ile cezanın kesinleşmesini izleyen yılın başı arasındaki dönemde tekerrürün uygulanmayacağı yönündeki yorumun hukukun temel ilkelerine, kanunların amaçsal yorumuna ve hakkaniyet ilkesine ters düştüğü, kesilen cezanın usul ve hukuka uygun olduğu iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI
Davacı tarafından savunma verilmemiştir. Davalının savunması yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ
Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 9. Daire, E. 2023/5556, K. 2024/2219, 29 Nisan 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama