Danıştay 9. Daire E.2023/5800 K.2024/1865

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 2018/Kasım döneminde 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 13/f maddesi uyarınca istisna kapsamındaki teslimleri nedeniyle yüklenilen ve indirim yoluyla giderilemeyen katma değer vergisinin mahsuben iadesi isteminin 447.101,70-TL tutarındaki kısmının reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, davacının, mal ve hizmet alımında bulunduğu şirket hakkında sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlediğine veya kullandığına ilişkin herhangi bir rapor bulunmadığı,

şirketin özel esaslara tabi mükellefler arasında yer almadığı ve hakkında sahte fatura düzenlediği yolunda vergi tekniği raporu bulunan mükelleften alınan faturalar içeriği katma değer vergilerinin de iade istemine konu edilmediği hususları birlikte dikkate alındığında, 3065 sayılı Kanun'un 13/f maddesi kapsamında vergiden istisna tutulan teslimler dolayısıyla yüklenilen katma değer vergisinin mahsuben iadesi isteminin, kısmen reddi yönünde tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına tesis edilen işlemlerde yasal isabetsizlik bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.