Danıştay 9. Daire E.2023/5965 K.2024/1847

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenleyerek elde ettiği komisyon gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen 2017 yılına ilişkin kurumlar vergisi, 2017/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül ve Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergi ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:...

K:... sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ...-...-......... sayılı vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin değerlendirilmesinden, davacının uyuşmazlık konusu dönemde düzenlediği faturaların sahte olduğu anlaşıldığından, dava konusu kurumlar vergisi ve bu vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı; mahsup dönemi geçtiği için terkin edilmesi gereken geçici verginin istenilmesi mümkün olmadığından, dava konusu geçici vergide hukuka uygunluk bulunmadığı;

geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi olduğu ve yıllık olarak verilen beyannamede beyan edilen matrah üzerinden hesaplandığı, bu nedenlerle geçici vergi üzerinden üç kat değil, bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceğinden, dava konusu geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı; vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan kısımlarına gelince;

davacı adına 2016 yılı için kesilerek aynı yıl kesinleşen vergi ziyaı cezası 2017 yılının başından itibaren tekerrüre esas alınabileceğinden, dava konusu vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne, dava konusu geçici vergi ve bu vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ihbarnamede geçici vergi aslının istenmeyeceği belirtildiğinden, davanın bu kısmının incelenme olanağı bulunmadığı, bu nedenle incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği, vergi ziyaına 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde yer alan bir fiille sebebiyet verildiğinden, vergi ziyaı cezasının bir kat değil, üç kat kesilmesi gerektiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.