Danıştay 9. Daire E.2023/6119 K.2024/1649

Dava konusu istem: Davacı adına, briket satışına ilişkin bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen 2019 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici vergileri ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararıyla; dava konusu geçici vergilerin matrahı yönünden bağlı olduğu ve davacı adına aynı nedenle tarh edilen 2019 yılına ilişkin gelir vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının Mahkemelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla kaldırıldığı görüldüğünden dava konusu geçici vergilerde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu geçici vergi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda bir kısım briket satışını kayıt ve beyan dışı bıraktığı, anılan satışlara ilişkin fatura düzenlemediğinin tespit edildiği, incelemede eksik husus bulunmadığı, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmiştir

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan, ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik istinaf istemi reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı Dairemizin ... tarih ve E: ... K:... sayılı kararı ile onanmıştır.