Danıştay 9. Daire E.2023/6337 K.2024/1277

Dava konusu istem: Davacı adına, dört adet gayrimenkul satışından elde edilen değer artış kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2014 yılı için re'sen tarh edilen gelir vergisinin kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla;. Bölge İdare Mahkemesi ...

Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla dosyanın mahkemelerine iadesi üzerine; dosyanın yeniden incelenmesinden, davacı tarafından dava dosyasına sunulan tapu senedine göre, satışı nedeniyle değer artış kazancı elde edildiği ileri sürülen bağımsız bölümlerin bulunduğu taşınmazın 04/12/2000 tarihinde iktisap edildiği, bu hususta taraflar arasında herhangi bir ihtilaf bulunmadığı, buna mukabil belirtilen taşınmazın imar işlemi görerek ve cins tahsisi yapılarak 20/11/2013 tarihinde davacı adına tescil edildiği,

kadastro parsellerinin imar plan ve parselasyonlarının yapılması veya yaptırılması ile bu konularda danışmanlık hizmeti verilmesi sözleşmesi uyarınca devredilen ve davalı idare tarafından, üzerinden değer artış kazancı elde edildiği kabul edilen bağımsız bölümlerin 20/11/2013 tarihinde tescil edilen taşınmazlar olduğunun anlaşıldığı olayda davalı idare tarafından taşınmazların iktisap tarihinin 04/12/2000 şeklinde alınarak değer artış kazancının elde edilmesi için gereken 5 yıllık sürenin bu tarihten başlatılması gerekirken;

uyuşmazlık konusu taşınmazlardaki imar değişikliğinin tescil tarihi olan 20/11/2013 tarihinin iktisap tarihi olarak alınması neticesinde değer artış kazancının ortaya çıktığından bahisle davacı adına yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Savunma ve istinaf dilekçelerinde ileri sürülen iddialarla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.