Danıştay 9. Daire E.2023/6422 K.2024/1047

Dava konusu istem: Davacı adına kayıt dışı hasılat elde ettiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2018/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı adına düzenlenen vergi tekniği raporunun incelenmesinden davacı tarafından yapılan satışlardan bir kısmının kayıt ve beyan dışı bırakıldığı anlaşıldığından geçici vergi üzerinden kesilen bir kat kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı, dava konusu geçici vergi asıllarına gelince;

ihbarnamelerde davacıdan aranmayacağı açıkça belirtilen geçici vergiye ilişkin kısmın dava konusu edilmesi olanaklı bulunmadığından anılan kısmın incelenmeksizin reddi gerektiği, öte yandan, vergi ziyaı cezasına tekerrür uygulamasının dayanağı olarak 27/12/2017 tarihinde tebliğ edilen ve 19/01/2018 tarihinde kesinleşen 2017/Temmuz dönemine ait gelir(stopaj) vergisinin kanuni süresinden sonra verilen düzeltme beyannamesi nedeniyle kesilen vergi ziyaı cezasının gösterildiği,

söz konusu cezaya ilişkin fiilin 2017 yılında işlendiği ve 2018 yılında kesinleştiği, cezanın kesinleştiği tarihi takip eden yılın başından başlamak üzere tekerrür hükümleri uygulanması gerektiğinden vergi ziyaı cezasının bu kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, kısmen incelenmeksizin reddine, vergi ziyaı cezalarının tekerrüre ilişkin kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Taraflarca ileri sürülen iddialar, mahkeme kararının 2018/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemlerine ilişkin geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezaları ile tekerrüre ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği, davacının, mahkeme kararının, geçici vergi asılları yönünden davanın incelenmeksizin reddine dair hüküm fıkrasına yönelik istinaf başvurusunun incelenmesinden ise; mahsup dönemi geçen geçici vergi aslı için tarhiyat yapılamayacağından dava konusu tarhiyatların geçici vergi aslına ilişkin kısımlarında hukuka uyarlık bulunmadığından davacı istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile sözü edilen hüküm fıkrasının kaldırılmasına, geçici vergi asıllarının iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Geçici vergi aslının 193 sayılı Kanun’un mükerrer 120. maddesi uyarınca tahakkuk ettirilmeyeceği, sistemde gecikme faizi hesaplanabilmesi için ihbarnamelerde zorunlu olarak yer aldığı, bununla birlikte vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan kısmına ilişkin olarak; 2017/Temmuz dönemine ait kanuni süresinden sonra verilen düzeltme beyannamesi ile eksik tahakkuk ettirilen verginin tamamlandığı, vergi ziyaı cezasını gerektiren fiilin 2017 yılında işlenmiş olduğu, yapılan işlemlerin yerinde olduğu iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.